Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Το Ποτάμι του Ουρανού

Αγαπητοί φίλοι, κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία ήρθε στον νου μου ένα κείμενο του Λευκάδιου Χερν από το Κοττό που μιλάει για τις πυγολαμπίδες και για το μεγαλειώδες θέαμα της μάχης των πυγολαμπίδων που έκανε τον ποταμό Ούτζι να μοιάζει με τον Γαλαξία.


Hotaru Ika (firefly squids), Japan
Photo from "Bright Side"

[...] Σήμερα o τόπος που φημίζεται πιο πολύ για τις πυγολαμπίδες του βρίσκεται κοντά στο Ούτζι, στο Γιαμασιρό. Το Ούτζι, μια όμορφη μικρή πόλη στη μέση της ονομαστής τεϊοπαραγωγού περιοχής, βρίσκεται πάνω στον Ουτζιγκάουα και όσο γνωστό είναι για το τσάι του, άλλο τόσο φημίζεται για τις πυγολαμπίδες του. Κάθε καλοκαίρι τα τρένα με έκτακτα δρομολόγια από το Κυότο και την Όσακα μεταφέρουν χιλιάδες επισκέπτες, που πηγαίνουν στο Ούτζι για να δουν τις πυγολαμπίδες.
Αλλά μόνο από ένα συγκεκριμένο σημείο στο ποτάμι, που απέχει κάμποσα χιλιόμετρα από την πόλη, μπορεί κανείς να θαυμάσει το μεγαλειώδες θέαμα, το χοτάρου-κάσσεν ή «μάχη των πυγολαμπίδων». Το ποτάμι στριφογυρίζει ανάμεσα στους κατάφυτους λόφους και μυριάδες πυγολαμπίδες χιμάνε από τις δύο όχθες για να συναντηθούν και να σφιχταγκαλιαστούν πάνω από το νερό. Στιγμές στιγμές μαζεύονται τόσες πολλές, που σχηματίζουν κάτι που στο μάτι φαίνεται σαν φωτεινό σύννεφο ή σαν γιγάντια μπάλα από σπίθες. Το σύννεφο σκορπίζεται γρήγορα ή η μπάλα πέφτει και σπάζει πάνω στην επιφάνεια του νερού και οι πεσμένες πυγολαμπίδες λάμποντας παρασέρνονται μακριά· γρήγορα όμως ένα καινούργιο σμήνος συγκεντρώνεται στο ίδιο σημείο. Οι άνθρωποι περιμένουν όλη τη νύχτα στο ποτάμι μέσα στις βάρκες, για να δουν το φαινόμενο. Αφού γίνει το χοτάρου-κάσσεν, ο Ουτζιγκάουα σκεπασμένος με τα έντομα που στροβιλίζονται λάμποντας ακόμα, λέγεται ότι μοιάζει με τον Γαλαξία, τον οποίο οι Ιάπωνες αποκαλούν πιο ποιητικά Ποτάμι του Ουρανού. 
Ίσως ένα τέτοιο θέαμα να παρακολούθησε η μεγάλη ποιήτρια Τσιγιό από το Κάγκα, προτού γράψει:
Κάουα μπακαρί,
Γιαμί ουά ναγκαρετέ;
Χοτάρου κανά!
Είναι μονάχα το ποτάμι ή μήπως είναι το σκοτάδι το ίδιο που το παρασέρνουν τα νερά; Ω, οι πυγολαμπίδες! [...]

Από το Κοττό, κεφ. «Πυγολαμπίδες»
Copyright© Τέτη Σώλου, 2014
All rights reserved

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

My interview at the state channel ERT



On Monday 14th of December I was invited to the TV magazino "ON ERT" of the state channel ERT. The theme was "Lafcadio Hearn books at the Greek school libraries". This is important for Lafcadio readers and for the Greek youth and I would like to thank Ms. Heleni Hrona and Mrs. Andreas Roditis for the invitation and the interesting interview.

Below you may find the link. The part about Lafcadio starts at the 45 min. 

Συνέντευξη στην εκπομπή ΟΝ ΕΡΤ, Δεκέμβριος 2015


Τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου ήμουν καλεσμένη στην εκπομπή ΟΝ ΕΡΤ της Ελένης Χρονά και του Ανδρέα Ροδίτη. Θέμα της συνέντευξης «Ο Χερν στις σχολικές βιβλιοθήκες». Είναι ένα σημαντικό νέο που αξίζει τον τηλεοπτικό χρόνο που αφιερώθηκε ώστε να γίνει ευρύτερα γνωστό. 
Ευχαριστώ την Ελένη Χρονά και τον Αντρέα Ροδίτη για την πρόσκληση και την ενδιαφέρουσα συζήτηση πάνω στην προσωπικότητα του Λευκάδιου Χερν, στη μεταφραστική μου εργασία και στο κέρδος που αποκομίζει ένας νέος άνθρωπος μελετώντας τη ζωή και το έργο του συγγραφέα.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συνέντευξη από το αρχείο της ΕΡΤ. Αρχίζει στο 45ο λεπτό.

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

ΘΑ ΣΑΣ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΕΡΩΤΑ... του Μίμη Κούρτη

Αγαπητοί φίλοι, θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα όμορφο, αληθινό και συγκινητικό κείμενο που έγραψε ο Λευκαδίτης φίλος Μίμης Κούρτης. Περιγράφει αυτά που ένιωσε, που ένιωσα ως το βάθος της καρδιάς μου εκείνο το καλοκαιρινό απόγευμα που μίλησα για τον αγαπημένο μου συγγραφέα στις «Ημέρες Λευκάδιου Χερν» στο Πνευματικό Κέντρο Λευκάδας. Είναι ένα εξαιρετικά διεισδυτικό κείμενο. Μια τρυφερή ματιά που έφτασε ως τα βάθη της ψυχής μου. Μιλάει καλύτερα απ' όσο θα μπορούσα να το κάνω εγώ για τη σχέση μου με τον Λευκάδιο.  Γι' αυτόν τον έρωτα!



ΘΑ ΣΑΣ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΕΡΩΤΑ...
του Μίμη Κούρτη

Αυτή η ματιά κάτι κρύβει.
Αυτό το τρέμουλο στη φωνή κάτι μου θυμίζει.
Δεν μπορεί να είναι ένα απλό τρακ. Είναι το τρακ και ματιά του ερωτευμένου.
Κι εδώ ανακαλύπτω έναν έρωτα μεταφυσικό, έναν έρωτα αλλοτινών εποχών, μα και σημερινό, έναν έρωτα αναδρομικό.
Τόσα σκίτσα, τόσα βιβλία, μα στάθηκε ευλαβικά στα δύσκολα. Σ'έναν συγγραφέα που λίγοι τον ξέρουν και ελάχιστοι τον έχουν διαβάσει.
Φταίει, ίσως, το άρωμα Ανατολής, που συνάντησε τις ευωδιές τις Θρακιώτικες.Ευωδιές που ενώθηκαν και σκόρπισαν, λιγοθυμιές, σε ψυχές ευαίσθητες, σε καρδιές επιρρεπείς στον άδολο έρωτα, τον ανιδιοτελή, τον πολύ μακρινό, τον ικανό να ελαχιστοποιήσει τις αποστάσεις, να συναντήσει το αντικείμενο του πόθου.
Σπινθηροβόλο το βλέμμα της κι έξυπνα σκεπτόμενη, βρήκε τον ιδανικό τρόπο να πλησιάσει το θήραμα της. Αφού οι φωτογραφίες του δεν της πολυέδιναν σημασία, αποφάσισε να μεταφράσει τα έργα του, να τους δώσει φωνή, την φωνή εκείνου που ερωτεύτηκε, κι έτσι να τον αναγκάσει να συνδιαλλαγεί μαζί της.
Κι ο Λευκάδιος ενδίδει στην πρόκληση της κι εκείνη νοιώθει θεά.
Τον απογειώνει, τον γνωρίζει σε δύση και ανατολή. Τον στεγάζει με τους φίλους της στη γενέτειρά του Λευκάδα, τον προβάλει μοναδικά.
Του δίνει πνοή μέσα από τα λόγια της και χωρίς να το καταλάβει παγιδεύεται γλυκά στα γραπτά του. Τον ανασύρει από τη λήθη, τον καμαρώνει, τον ερωτεύεται, όσο και αν προσπαθεί να το κρύψει. Και προδίδεται στη γιορτή για τον ένα χρόνο επιστροφής του στην γενέτειρα.
Όταν συνειδητοποιεί ότι ο κύκλος θαυμαστών του μεγαλώνει, χαίρεται και συγκινείται.
Και ξάφνου πανικοβάλλεται γιατί φοβάται τις αντίζηλες, τρέμει, μήπως εκείνος τον οποίο με τόσο κόπο ανακάλυψε και ανέδειξε, εκείνος που ήρθε θεϊκά στη ζωή της από το μακρινό Ματσούε που πήρε φωνή απ' την φωνή της, που έλαβε υπόσταση από την περιέργειά της να τον μεταφράσει, που ξεσκόνισε τα αραχνιασμένα βιβλία του, τώρα τρέμει διακριτικά, μήπως φάει τη σκόνη του, μήπως φοβηθεί αυτή την αναγνωρισιμότητα του κόσμου και ξανακρυφτεί στα βαθη της ανατολής.
Όσο και αν προσπαθεί, να κρατήσει σταθερό το λόγο της, να κρύψει τη συγκίνησή της, τόσο βεβαιώνομαι για αυτόν τον τρομερό έρωτα.
Και όσο μιλάει, σας το ορκίζομαι, τον είδα από την κορνίζα του να της κλείνει το μάτι, να της γνέφει γλυκά για να κατευνάσει το άγχος της.
Μα πού να τον δει που τρέμει μήπως αποκαλυφθεί ο έρωτας της, μήπως το πάρει στραβά ο κόσμος και τη λοιδορήσει και την ειρωνευτεί και τη χλευάσει, που τόλμησε να ακουμπήσει ένα είδωλο του πνεύματος: «Καλά μας τον γνώρισες, μαρή, καλά ανέσυρες αναμνήσεις και ιστορία. Πώς τόλμησες να τον κοιτάξεις στα μάτια; Ποια είσαι εσύ τέλος πάντων, που όπου βρεθείς και όπου σταθείς στάζεις μέλι για τον Λευκάδιό μας, που με τρία βιβλία σου νομίζεις πως μπορείς να τον έχεις αποκλειστικά; Σε γελάσανε κυρά μου δεν είναι δικός σου, είναι ολονών μας. Για μαζέψου, για σοβαρέψου. Σιγά μην είσαι και η Ιζόλα».
Κατέβηκε από το βήμα λυτρωμένη, που μπόρεσε να αρθρώσει λίγα λόγια για τον καλό της και αναρωτιόταν: «Τα είπα καλά, μήπως θυμώσει ο Λευκάδιος, μήπως με κριτικάρει άσχημα ο κόσμος;».
Μα συνήλθε γρήγορα, γιατί Εκείνος, από το κάδρο του, της ξανάκλεισε το μάτι.
Σίγουρη πως δεν κατάλαβε κανείς τον έρωτά της, δέχτηκε τα συγχαρητήρια των επισκεπτών. 
Εγώ την κοίταξα με αγάπη, την ευχαρίστησα, έκρυψα όσα ένιωσα για τον ερωτά της και ευχήθηκα μέσα μου, να συνεχιστεί, να γίνει λατρεία, για να μάθουμε και άλλα πράγματα για τον ποιητή.
Και η Τέτη, συγνώμη η Ιζόλα, κατέβηκε τα σκαλιά του μουσείου, και ελέγχοντας αν την βλέπει κανείς, έστειλε ένα πεταχτό φιλί στον Λευκάδιο.

Η πρώτη δημοσίευση το fb
ΚΛΙΚ

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Ο Λευκάδιος Χερν μπαίνει στα ελληνικά σχολεία-Τελετή στην Ιαπωνική Πρεσβεία

Κάποιες φορές η ζωή μας επιφυλάσσει εκπλήξεις ευχάριστες στον υπερθετικό βαθμό. Και να που έγινε πραγματικότητα κάτι που βρισκόταν στα πιο τρελά μου όνειρα. Ο Λευκάδιος Χερν μπαίνει στις ελληνικές σχολικές βιβλιοθήκες!
Και να πως:


Η Mitsubishi Corporation αγόρασε από το Ταμείο Παγκόσμιας Κυθηραϊκής Κληρονομιάς τα τρία βιβλία του Λευκάδιου Χερν που έχω μεταφράσει και τα πρόσφερε στο Υπουργείο Παιδείας για να διανεμηθούν σε σχολικές βιβλιοθήκες γυμνασίων και λυκείων της χώρας.
Στις 11 Νοεμβρίου έγινε η επίσημη τελετή παράδοσης στην ιαπωνική πρεσβεία παρουσία του πρέσβη της Ιαπωνίας στην Ελλάδα κ. Μασουό Νισιμπαγιάσι, του αντιπροέδρου της MC κ. Χαρούκι Χαγιάσι και του υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Νίκου Φίλη.  

Η πρόσκληση για την επίσημη τελετή παράδοσης της δωρεάς.

Την αίθουσα κοσμούσαν παλιές εκδόσεις έργων του Λευκάδιου Χερν,
δωρεά του Τάκη Ευσταθίου στην ιαπωνική πρεσβεία, και τα τρία καινούργια βιβλία
που δωρίστηκαν στο υπουργείο Παιδείας. 

Ο πρέσβης της Ιαπωνίας στην Ελλάδα κ. Μασουό Νισιμπαγιάσι.

Ο αντιπρόεδρος της Mitsubishi Corporation κ. Χαρούκι Χαγιάσι.

Ο κ. Χαρούκι Χαγιάσι προσφέρει τα τρία βιβλία
στον υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Νίκο Φίλη.

Ο κ. Νισιμπαγιάσι, ο κ. Φίλης και ο κ. Χαγιάσι με τα ξύλινα σφυριά στα χέρια
είναι έτοιμοι για την τελετή Καγκαμιουάρι.
Το Καγκαμιουάρι είναι μια ξεχωριστή τελετή που γίνεται για να γιορταστεί ένα σημαντικό γεγονός, μια επέτειος ή να εγκαινιαστεί ένα ξεκίνημα (ο καινούργιος χρόνος, ένας γάμος ή μια επιχείρηση). Τα τιμώμενα πρόσωπα, φορώντας τον παραδοσιακό κοντό μανδύα χάπι, σπάζουν το καπάκι του καγκάμι, δηλαδή του βαρελιού που περιέχει σάκε, με μεγάλα ξύλινα σφυριά. Ύστερα το περιεχόμενο του καγκάμι προσφέρεται στους παρευρισκόμενους, οι οποίοι υψώνουν τα ποτήρια λέγοντας Καμπάι!. Το Καγκαμιουάρι πιστεύεται ότι φέρνει υγεία, χαρά και προκοπή. 
Το καγκάμι με σπασμένο το καπάκι του μετά την τελετή Καγκαμιουάρι.

Χαρούκι Χαγιάσι, Τέτη Σώλου και Τάκης Ευσταθίου.

Ο ζωγράφος Μανώλης Χάρος με τον υπουργό Παιδείας Νίκο φίλη.
Δεξιά ο καθηγητής Κλεομένης Πετρόχειλος.
Φωτο: Τσιρίγο FM-Μαρία Πετροχείλου

Τέτη Σώλου με τη Ζωή Σαβίνα, καλλιτέχνη και ποιήτρια χαϊκού
και τον καθηγητή Στέλιο Παπαλεξανδρόπουλο.

Ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης, η μεταφράστρια των βιβλίων Τέτη Σώλου,
ο καθηγητής Κλεομένης Πετρόχειλος, ο εμπνευστής του Open Mind of Lafcadio Hearn Τάκης Ευσταθίου
και ο πρέσβης της Ιαπωνίας στην Ελλάδα Μασουό Νισιμπαγιάσι.
Στο βάθος διακρίνεται η Chariclea Zengos.
Φωτο: Τσιρίγο FM-Μαρία Πετροχείλου

Η βραδιά αυτή στην Ιαπωνική Πρεσβεία ήταν γιορτή και δικαίωση των προσπαθειών των ανθρώπων που αγαπούν τον Λευκάδιο, θαυμάζουν το ελεύθερο πνεύμα του και εργάζονται για τη διάδοση του έργου του.
Προσωπικά, διατηρώ ακόμα αμείωτη τη συγκίνηση και τη χαρά από το γεγονός και θα ήθελα να αναφέρω τον George C. Poulos και το Ταμείο Παγκόσμιας Κυθηραϊκής Κληρονομιάς που εξέδωσε τα τρία βιβλία που μετέφρασα, τον δισέγγονο του Λευκάδιου καθηγητή Μπον Κοϊζούμι που με τίμησε γράφοντας τους προλόγους, τη σύζυγό του Σόκο που ενθάρρυνε την επικοινωνία μας για οποιοδήποτε ζήτημα χρειαζόμουν τη γνώμη της οικογένειας Κοϊζούμι και τον Τάκη Ευσταθίου που μου έδωσε πρόσβαση στο πλούσιο αρχείο του και πλήθος πληροφοριών. Επίσης, την δρ. Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού, συγγραφέα του βιβλίου αναφοράς για τον Λευκάδιο Χερν "Η λαογραφία της στοργής", η οποία διοργάνωσε πέρσι συνέδριο, πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό με θέμα τη ζωή του μεγάλου συγγραφέα και τελετή βράβευσης των νικητών. Και τη Ζωή Σαβίνα, την πρωτοπόρο, που πατώντας πάνω στα χνάρια του Λευκάδιου δημιούργησε έναν ολόκληρο κόσμο από χαϊκού και κολάζ που μέσα του φτερουγίζουν ανάλαφρα πεταλούδες.
Είχα τη χαρά να εκφράσω προσωπικά τα συγχαρητήριά μου προς τον πρέσβη της Ιαπωνίας στην Ελλάδα κ. Νισιμπαγιάσι και τον αντιπρόεδρο της Mitsubishi Corporation κ. Χαγιάσι για τη γενναιόδωρη χειρονομία προς τη χώρα μας, και μάλιστα προς το σημαντικότερο κομμάτι της, τους νέους.

Εύχομαι μέσα από αυτά τα βιβλία οι νέοι να γνωρίσουν το ελεύθερο μυαλό, το διεισδυτικό πνεύμα, το αδάμαστο όραμα, την ακαταπόνητη εργατικότητα και τη λυτρωτική δημιουργικότητα του οικουμενικού συγγραφέα που ένωσε και ενώνει χώρες, λαούς και πολιτισμούς και μέσα από το έργο του να αντλήσουν μαθήματα και αξίες για τον άνθρωπο του 21ου αιώνα.


Οι φωτογραφίες που δεν αναφέρων την πηγή τους στη λεζάντα είναι δικές μου και της Όλγας Κολισόγλου. Την ευχαριστώ που μου παραχώρησε την άδεια χρήσης τους.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο της Ελένης Μπίστικα στην "Καθημερινή"
ΚΛΙΚ
να δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την τελετή στα "Κυθηραϊκά Νέα"
ΚΛΙΚ
και στο Τσιρίγο FM
ΚΛΙΚ

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Ο τραγουδιστής του καλοκαιριού

Το ελληνικό καλοκαίρι είναι συνδεδεμένο με το τερέτισμα, το ερωτικό τραγούδι των τζιτζικιών. Αυτά τα παράξενα πλάσματα της φύσης είχαν μαγέψει τους Έλληνες και τους Ιάπωνες του παλιού καιρού. Αφού περάσουν 17 ολόκληρα χρόνια μέσα στη γη σαν νύμφες, εμφανίζονται στο φως του καλοκαιριού, τραγουδάνε για να προσελκύσουν το ταίρι τους, γεννάν και ύστερα από τη σύντομη ζωή τους πέφτουν νεκρά στο χώμα.
Η φιλοσοφία της Ανατολής βλέπει μια μυστηριακή σχέση ανάμεσα στα έντομα και στα πνεύματα.  Ο Λευκάδιος Χερν στο δοκίμιό του για τα γκάκι, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο Κοττό, αναφέρει πολλά και θαυμαστά για τα έντομα. Τα λεπτεπίλεπτα όργανά τους δίνουν πληροφορίες στον εγκέφαλο τους για πράγματα άγνωστα στις ανθρώπινες αισθήσεις, όπως ορατότητα του μαγνητισμού, οσμή του φωτός, γεύση του ήχου.
Τελειώνοντας το δοκίμιό του γράφει:

[...] Εδώ που τα λέμε δεν έχω καταφέρει να πείσω τον εαυτό μου ότι είναι στ’ αλήθεια ανυπολόγιστο προνόμιο να ξαναγεννηθώ σαν ανθρώπινη ύπαρξη. 

Σκέφτομαι όμως ότι πιο πολύ θα μου άρεσε να είμαι ένας τζίτζικας –ένας μεγάλος, τεμπέλης τζίτζικας, που χουζουρεύει στα ανεμοδαρμένα δέντρα, πίνει δροσοσταλίδες και τραγουδάει από το χάραμα μέχρι το σούρουπο. Βέβαια θα συναντούσα κινδύνους –κινδύνους από γεράκια, κουρούνες και σπουργίτια, κινδύνους από αρπακτικά έντομα, κινδύνους από μπαμπού που άτακτα αγόρια άλειψαν με ιξό. Αλλά σε κάθε κατάσταση ύπαρξης υπάρχουν κίνδυνοι και σε πείσμα αυτών των κινδύνων, φαντάζομαι ότι ο Ανακρέων εξέφρασε κάτι παραπάνω από την αλήθεια στο εγκώμιό του προς τον τζίτζικα: «Ω, εσύ γέννημα της γης, που αγαπάς το τραγούδι, ελεύθερε από πόνους, που έχεις σάρκα χωρίς αίμα, εσύ είσαι σχεδόν ίσος με τους θεούς!». [...]

Στο Shadowings ο Λευκάδιος αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στα τζιτζίκια. Ανατρέχει στην αρχαία ελληνική γραμματεία και βρίσκει ότι οι ιαπωνικοί στίχοι για τα μελωδικά έντομα είναι εφάμιλλοι. Μας πληροφορεί ωστόσο ότι οι Ιάπωνες ποιητές εξυμνούν το νυχτερινό τραγούδι των τριζονιών παρά των τζιτζικιών.
[...] Υπάρχουν αναρίθμητα ποιήματα για τα τζιτζίκια, αλλά πολύ λίγα είναι εκείνα που εγκωμιάζουν το τραγούδι τους. Βέβαια τα τζιτζίκια που γνωρίζουν οι Έλληνες είναι διαφορετικά. Υπάρχουν μερικές ποικιλίες που είναι πραγματικά μουσικές, αλλά στην πλειοψηφία τους τα τζιτζίκια είναι αφάνταστα θορυβώδη, τόσο θορυβώδη που τα τερετίσματά τους θεωρούνται μία από τις μεγάλες δοκιμασίες μία από τις μάστιγες του καλοκαιριού. [...]

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Ολόκληρη η ωδή «Εἰς τέττιγα» (που αποδίδεται στον Ανακρέοντα, αλλά πιθανόν γράφτηκε από Ρωμαίους μιμητές του) από την οποία ο Λευκάδιος Χερν παρέθεσε τους τέσσερις τελευταίους στίχους και η μετάφρασή της, περιλαμβάνονται στις Σημειώσεις της Μεταφράστριας στο Κοττό και έχουν ως εξής:

Εἰς τέττιγα
Μακαρίζομέν σε, τέττιξ,
ὅτι δενδρέων ἐπ’ ἄκρων
ὀλίγην δρόσον πεπωκώς,
βασιλεὺς ὅπως, ἀείδεις.
Σὰ γάρ ἐστι κεῖνα πάντα,
ὁπόσα βλέπεις ἐν ἀγροῖς,
κὀπόσα φέρουσιν ὧραι.
Σὺ δὲ φίλτατος γεωργοῖς,
σὺ δὲ τίμιος βροτοῖσι,
θέρεος γλυκὺς προφήτης.
Φιλέουσι μέν σε Μοῦσαι,
φιλέει δὲ Φοῖβος αὐτός,
λιγυρὴν δ’ ἔδωκεν οἴμην.
Τὸ δὲ γῆρας οὔ σε τείρει,
σοφέ, γηγενές, φίλυμνε,
ἀπαθές, ἀναιμόσαρκε·
σχεδὸν εἶ θεοῖς ὅμοιος.

Σε μακαρίζουμε, τζίτζικα, που πίνεις λίγη δροσιά και μετά τραγουδάς σαν βασιλιάς στα κλαριά των δέντρων. Γιατί δικά σου είναι όλα όσα βλέπεις στους αγρούς και όσα φέρνουν οι εποχές. Αγαπητός στους γεωργούς, πολύτιμος στους ανθρώπους, είσαι προφήτης του καλοκαιριού γλυκύς. Οι Μούσες σε αγαπούν και ο ίδιος ο Φοίβος που σου έδωσε το μελωδικό τραγούδι. Τα γηρατειά δεν σε καταβάλουν, σοφέ, γέννημα της γης, λάτρη του τραγουδιού, ελεύθερε από πόνους, εσύ που έχεις σάρκα χωρίς αίμα, είσαι σχεδόν όμοιος με τους θεούς.


Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Ημέρες Λευκάδιου Χερν - 27 και 28 Ιουνίου στη Λευκάδα

Πρώτη μέρα 27 Ιουνίου
Μπορείτε να πάρετε πληροφορίες από το άρθρο της Ειρήνης Βονιτσάνου στο MyLefkada

Δεύτερη μέρα 28 Ιουνίου
Για τις διαλέξεις της δεύτερης μέρας μπορείτε να πάρετε πληροφορίες στον παρακάτω σύνδεσμο, ο οποίος παρέχει και ακουστικό υλικό.


Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Εκδηλώσεις για τον Λευκάδιο Χερν και τον ιαπωνικό πολιτισμό

Αγαπητοί φίλοι,
σήμερα 26 Ιουνίου πριν από 165 χρόνια είδε το φως του ήλιου στη Λευκάδα ο Λευκάδιος Χερν. Ένα γλυκό φως που μαζί με την τρυφερή ανάμνηση της μητέρας κράτησε για πάντα στη μνήμη του και στην καρδιά του. 



Σε πολύ τρυφερή ηλικία αποχωρίστηκε τη μητέρα του και δεν την ξαναείδε ποτέ. Δεν είχε ούτε φωτογραφία της ούτε κάποια απεικόνισή της. Έλεγε μάλιστα ότι θα προτιμούσε να έχει ένα πορτρέτο της παρά μια ολόκληρη περιουσία. Το γλυκό φως της Λευκάδας το ξαναβρήκε στη χώρα του Ανατέλοντος Ηλίου.

Η αφίσα που σχεδίασα πέρσι
για τα 164 χρόνια από τη γέννηση του Λευκάδιου Χερν.

Πέρσι οι φίλοι του Λευκάδιου Χερν γιορτάσαμε την επέτειο της γέννησής του στο βιβλιοπωλείο Λεμόνι. Είχαν μόλις κυκλοφορήσει τα βιβλία του Κοττό, Ιαπωνικό Μωσαϊκό και Καϊντάν και ετοιμαζόμασταν για το ταξίδι στη Λευκάδα, τα εγκαίνια του Ιστορικού Κέντρου Λευκάδιος Χερν και το Διεθνές Συμπόσιο. Πολύ χαρούμενη περίσταση που τη μοιραστήκαμε με εκλεκτούς φίλους: τον Τάκη Ευσταθίου, τη Ζωή Σαββίνα, τη Μαριανίκη Δορμπαράκη, τη Μαρία Γενιτσαρίου, την Όλγα Κολισόγλου και βέβαια τον Σπύρο Ξένο και τον Αυγουστίνο Γαρουφαλή του βιβλιοπωλείου Λεμόνι.

Το βιβλιοπωλείο Λεμόνι και τα τρία βιβλία του Λευκάδιου Χερν

Τέτη Σώλου και Τάκης Ευσταθίου

Ζωή Σαβίνα, Τέτη Σώλου και Μαριανίκη Δομπαράκη

Αυγουστίνος Γαρουφαλής, Μαριανίκη Δορμπαράκη και Σπύρος Ξένος.


Φέτος οι γιορτές προς τιμήν του Λευκάδιου Χερν στη Λευκάδα θα δοθούν στις 27 και 28 Ιουνίου στο Πνευματικό Κέντρο του νησιού. Το πρόγραμμα είναι πολύ ενδιαφέρον και μπορείτε να το διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο.

Η παρουσίαση που θα κάνω έχει θέμα το Διεθνές Συμπόσιο "The Open Mind of Lafcadio Hearn" που έγινε πέρσι στη Λευκάδα και ήταν ένα πολύ σημαντικό πολιτιστικό γεγονός. Είχαμε τη δυνατότητα ν' ακούσουμε εκλεκτούς ομιλητές διεθνούς προβολής και μέσα από την έρευνά τους και τις ομιλίες τους να γνωρίσουμε άγνωστες πτυχές του μεγάλου συγγραφέα. 
Η παρουσίαση είναι πολύ απαιτητική, η ευθύνη της μεγάλη και με απασχόλησε πολύ καιρό. Τώρα έχει ολοκληρωθεί. Κι εγώ είμαι έτοιμη για αναχώρηση. Χαίρομαι που θα βρεθώ ξανά στην αγαπητή μου Λευκάδα και που θα συναντήσω ξεχωριστούς ανθρώπους με διαφορετικές και πολύ ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις του Λευκάδιου Χερν και του ιαπωνικού πολιτισμού.
Αισθάνομαι ξεχωριστή χαρά που θα έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω τα πρακτικά του Διεθνούς Συμποσίου, που πραγματικά αποτέλεσε σταθμό για τους μελετητές της ζωής και του έργου του Λευκάδιου Χερν. Ευχαριστώ την οικογένεια Κοϊζούμι, τους απογόνους του Λευκάδιου, για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη τους, καθώς και τον αγαπητό μου κ. Ευσταθίου που με εφοδίασε με το απαραίτητο υλικό.
Φέτος οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν εκτός από τις ομιλίες, που βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, εργαστήρια γνωριμίας με την ιαπωνική γλώσσα, μύηση στο Ικεμπάνα, στην ανθοδετική τέχνη της Ιαπωνίας, και ερμηνείες ελληνικών και ιαπωνικών τραγουδών.
Περισσότερα και πιο αναλυτικά όταν ολοκληρωθεί ο διήμερος εορτασμός.

Σήμερα, ακριβώς στην επέτειο της γέννησης του Λευκάδιου Χερν, εγκαινιάζεται στην Αθήνα η έκθεση «Αισθητικοί Διάλογοι υπό το φως του Ανατέλλοντος Ηλίου» Ιαπωνική Τέχνη από Έλληνες εικαστικούς.
Τα εγκαίνια γίνονται το βράδυ στο Athens Centre, Αρχιμήδους 48 στο Μετς.
Συμμετέχουν: Ντίνα Αναστασιάδου, Μαρία Γκίζη, Ιωάννης Κασσιμάτης, Ζωή Νικητάκη, Ζωή Σαββίνα και ο καθηγητής Σ. Παπαλεξανδρόπουλος.
Μπορείτε να δείτε πληροφορίες στο ardittos.wordpress.com

Πολλές και θερμές ευχές για καλή επιτυχία και στις δύο εκδηλώσεις. Η μνήμη και η τέχνη ανοίγουν νέους δρόμους στον πολιτισμό και -όπως θα έλεγε η αγαπητή Ρέα Μουμτζίδου- κρατούν ανοιχτή τη χρυσή πύλη της πολύτιμης διαπολιτισμικής επαφής. 



Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Λευκαδίτικος λόγος»

Στις 27 Απριλίου έδωσα μία συνέντευξη στην online εφημερίδα LefkadaPress και στη Μυρσίνη Κοντού με την ευκαιρία της επίσκεψής μου στη Λευκάδα για μια σειρά σεμιναριακών μαθημάτων στα Γυμνάσια και Λύκεια του νησιού με θέμα το επάγγελμα του σκιτσογράφου.
Με χαρά και συγκίνηση είδα τη συνέντευξη δημοσιευμένη στην έντυπη εφημερίδα «Λευκαδίτικος λόγος». Ο κυριακάτικος πρωινός καφές στην πλατεία της Λευκάδας σήμερα είχε άλλη ομορφιά.


Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Ο Λευκάδιος και οι πυγολαμπίδες

Βρίσκομαι στη Λευκάδα εδώ και αρκετές μέρες για μια σειρά παρουσιάσεων στα Γυμνάσια και Λύκεια του νησιού με θέμα το επάγγελμα του σκιτσογράφου. Οι παρουσιάσεις τελείωσαν με επιτυχία κι εγώ ανακαλύπτω λόγους για να παρατείνω την παραμονή μου στο υπέροχο νησί. Έτσι είχα τη χαρά να γιορτάσω τον ερχομό του Μάη με τους Λευκαδίτες φίλους στον καταπράσινο τόπο και στην καταγάλανη θάλασσα.
Τα παλιά χρόνια οι Λευκαδίτες πήγαιναν να πιάσουν τον Μάη στο Κουζούμπελι ή Γκζούμπελι, (παραφθορά του παλιού ονόματος της περιοχής Κουζούμ μπεη), με τα πανύψηλα πυκνά δέντρα και τις πολλές πυγολαμπίδες. Όμως, ο δημόσιος φωτισμός, τα φώτα των καταστημάτων και των αυτοκινήτων έχουν διώξει τις πυγολαμπίδες από τα μέρη όπου άλλοτε αφθονούσαν και σπάνια τις συναντάει κανείς πια. 
Το βράδυ της Πρωτομαγιάς είδα ξαφνικά στον ήσυχο κήπο ένα χαρούμενο πρασινωπό φως. Μια πυγολαμπίδα! Είχα να δω από παιδί. 
Το μυαλό μου πήγε στον Λευκάδιο Χερν που τόσο όμορφα έχει γράψει για τις πυγολαμπίδες στο «Κοττό». Διαλέγω μια παράγραφο όπου μιλάει για το χοταρού-κασσέν, τη μάχη των πυγολαμπίδων, ένα θέαμα που προσήλκυει επισκέπτες απ' όλη τη χώρα.


«Σήμερα τόπος που φημίζεται πιο πολύ για τις πυγολαμπίδες του βρίσκεται κοντά στο Ούτζι, στο Γιαμασιρό. Το Ούτζι, μια όμορφη μικρή πόλη στη μέση της ονομαστής τεϊοπαραγωγού περιοχής, βρίσκεται πάνω στον Ουτζιγκάουα και όσο γνωστό είναι για το τσάι του, άλλο τόσο φημίζεται για τις πυγολαμπίδες του. Κάθε καλοκαίρι τα τρένα με έκτακτα δρομολόγια από το Κυότο και την Όσακα μεταφέρουν χιλιάδες επισκέπτες, που πηγαίνουν στο Ούτζι για να δουν τις πυγολαμπίδες. Αλλά μόνο από ένα συγκεκριμένο σημείο στο ποτάμι, που απέχει κάμποσα χιλιόμετρα από την πόλη, μπορεί κανείς να θαυμάσει το μεγαλειώδες θέαμα, το χοτάρου-κάσσεν ή «μάχη των πυγολαμπίδων». Το ποτάμι στριφογυρίζει ανάμεσα στους κατάφυτους λόφους και μυριάδες πυγολαμπίδες χιμάνε από τις δύο όχθες για να συναντηθούν και να σφιχταγκαλιαστούν πάνω από το νερό. Στιγμές στιγμές μαζεύονται τόσες πολλές, που σχηματίζουν κάτι που στο μάτι φαίνεται σαν φωτεινό σύννεφο ή σαν γιγάντια μπάλα από σπίθες. Το σύννεφο σκορπίζεται γρήγορα ή η μπάλα πέφτει και σπάζει πάνω στην επιφάνεια του νερού και οι πεσμένες πυγολαμπίδες λάμποντας παρασέρνονται μακριά· γρήγορα όμως ένα καινούργιο σμήνος συγκεντρώνεται στο ίδιο σημείο. Οι άνθρωποι περιμένουν όλη τη νύχτα στο ποτάμι μέσα στις βάρκες, για να δουν το φαινόμενο. Αφού γίνει το χοτάρου-κάσσεν, ο Ουτζιγκάουα σκεπασμένος με τα έντομα που στροβιλίζονται λάμποντας ακόμα, λέγεται ότι μοιάζει με τον Γαλαξία, τον οποίο οι Ιάπωνες αποκαλούν πιο ποιητικά Ποτάμι του Ουρανού. Ίσως ένα τέτοιο θέαμα να παρακολούθησε η μεγάλη ποιήτρια Τσιγιό από το Κάγκα, προτού γράψει:
Κάουα μπακαρί,
Γιαμί ουά ναγκαρετέ;
Χοτάρου κανά!
Είναι μονάχα το ποτάμι ή μήπως είναι το σκοτάδι το ίδιο που το παρασέρνουν τα νερά; Ω, οι πυγολαμπίδες!»

Ο οικοδεσπότης που παρέθετε δείπνο ή κάποια άλλη βραδινή ψυχαγωγία στη διάρκεια του καλοκαιριού, προμηθευόταν μεγάλη ποσότητα πυγολαμπίδων, τις οποίες απελευθέρωνε το βράδυ στον κήπο για ν' απολαύσουν οι καλεσμένοι του το σπινθηροβόλο θέαμα. Οι καλεσμένοι μπορούσαν, αν ήθελαν, να πιάσουν πυγολαμπίδες και να τις βάλουν στα ειδικά κλουβάκια για έντομα.

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

«Η ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χερν» παρουσίαση από την Τέτη Σώλου


Μια μικρή αλλαγή στην ώρα που είχαμε αναγγείλει. Η παρουσίαση θα γίνει στις 8 μ.μ.
(Ε, ναι, είναι άνοιξη και, όπως επισήμαναν κάποιοι φίλοι, στις 7 είναι νωρίς!)

Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Έκθεση «Δύο χρόνια Ιζόλα» και ομιλία για τον Λευκάδιο Χερν

Στις 20 Απριλίου στις 8μ.μ. εγκαινιάζεται η έκθεσή μου με θέμα «Δυο χρόνια Ιζόλα», που θα παρουσιάσω κόμικς, καρτούν και φανζίν. Η έκθεση γίνεται στην Αθήνα, στο Κοινωνικό Συνεργατικό Καφενείο Περιμπανού (Γ. Χατζιδάκι 9, Άνω Πατήσια) και θα διαρκέσει από 20 Απριλίου έως 20 Μαΐου.



Στο πλαίσιο της έκθεσης θα γίνουν δύο παρουσιάσεις:
• Την πρώτη παρουσίαση με θέμα «Η ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χερν-Η οδύσσεια ενός ελεύθερου πνεύματος» θα κάνω εγώ την Τετάρτη 22 Απριλίου, στις  7 μ.μ.


• Τη δεύτερη παρουσίαση με θέμα «Η γυναίκα στο σκίτσο» θα κάνει ο σκιτσογράφος (και όχι μόνο) Ηλίας Ταμπακέας την Τετάρτη 6 Μαΐου, στις 7 μ.μ.


Η παρουσία σας  θα είναι χαρά!




Λευκάδιος και Ιζόλα

Τι ευτυχής συνύπαρξη! Δυο μεγάλες αγάπες μου, ο Λευκάδιος και η Ιζόλα μαζί στο πρωτοσέλιδο του Artic.gr.


Μπορείτε να διαβάσετε την εξαιρετική κριτική προσέγγιση της Μαριάννας Γεωργούλη στο «Κοττό» στον παρακάτω σύνδεσμο:

Για την έκθεση «Δύο χρόνια Ιζόλα» μπορείτε να δείτε πληροφορίες στο event του fb


Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

A review on the greek publication of «Kotto»

Αγαπητοί φίλοι, 
με χαρά διάβασα την κριτική που έκανε η κριτικός λογοτεχνίας Μαριάννα Γεωργούλη στην ελληνική έκδοση του Κοττό. Η κριτική δημοσιεύτηκε στο «Artic.gr» και μπορείτε να τη διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο
Κριτική-Λευκάδιος Χερν, Κόττο

Dear friends, as the translator of Lafcadio Hearn's «Kotto» in greek I was so happy to read the review which Marianna Georgouli wrote for the greek edition of the book. The review published online at «Artic.gr». And now I proudly share it with you. As the review is writtern in greek, I translate in english some parts of it.

The review begins with an abstract from the «Revery» and goes on with a short biography of Lafcadio Hearn.  The second paragraph speaks about the book and how Lafcadio, the universal man, became a universal writer.
In the third paragraph the reviewer presents the content of «Kotto» mentioning the prefraces of the great grandson Bon Koizumi, the publisher George C. Poulos, the member of Hearn Society Takis Efstathiou and mine. She spots the essays «Revery» and «A drop of dew» for the highly interesting and charming approach of Buddhism towards man, soul and death and of course the touching «Woman's Diary» for the valuable contact with a woman of another culture and era.
In the forth paragraph about the language the reviewer mentions «Apart from the content, in «Koto» much of the magic is in the combination and the flow of the words and in the fact that they are in the right time in the proper position to a lure and a sink the reader in the book. His methods to handle the language separate and elevate Lafcadio Hearn to a maestro of the art of speech from a simple story teller. She also conratulates the translator who managed to accomplish the difficult task of translating such a book in a way that brings in depth the poetic speech of the writer and transports the reader to the book's atmosphere. 
In conclusion, the partnership in this publication of people with both passion and love for what they do led to a result of impressive quality which is rare nowadays.

Review-Lafcadio Hearn, Kotto

Κριτική του Κοττό από τη Μαριάννα Γεωργούλη

Αγαπητοί φίλοι, 
με χαρά διάβασα την κριτική που έκανε η κριτικός λογοτεχνίας Μαριάννα Γεωργούλη στην ελληνική έκδοση του Κοττό. Η κριτική δημοσιεύτηκε στο Artic.gr, που αγαπάει τις τέχνες, τη λογοτεχνία και τον Λευκάδιο. Μπορείτε να τη διαβάσετε στον σύνδεσμο Κριτική-Λευκάδιος Χερν, Κόττο ή να συνεχίσετε την ανάγνωση σ' αυτή τη σελίδα.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


«Στη θολή  καταχνιά της διάλυσής μας θα επιζήσει η ουσία όλων αυτών που κάποτε υπήρξαν ανθρώπινη ζωή-οι μονάδες όλων των υπάρξεων τωρινών και περασμένων, με όλες τις σχέσεις τους, όλες τις ροπές τους, όλη την κληρονομιά των δυνάμεων που κάνουν το καλό ή το κακό, όλες τις δυνατότητες που συσσωρεύτηκαν μέσα από μυριάδες γενεές, με όλη την ενέργεια που σχημάτισε τη ρώμη των φύλων-και για αμέτρητους καιρούς θα είναι σε τροχιά γύρω από τη ζωή και τη σκέψη».

Ποιος είναι ο Λευκάδιος Χερν;



Ο Χερν γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1850 και ήταν μόλις 2 ετών, όταν ο πατέρας του πήγε την οικογένειά του στο Δουβλίνο, όπου ο Λευκάδιος έζησε τα παιδικά του χρόνια. Στα 19 του μεταναστεύει στην Αμερική, όπου έζησε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, μέχρι να βρει δουλειά ως δημοσιογράφος. Εκεί παντρεύτηκε μία έγχρωμη γυναίκα, γεγονός που προκάλεσε την απόλυσή του και τη μετάβασή του στην εξωτική γι’ αυτόν Νέα Ορλεάνη. Στη συνέχεια πηγαίνει για δύο χρόνια στη Μαρτινίκα και από εκεί στη Νέα Υόρκη για να καταλήξει τελικά το 1890 στην Ιαπωνία ως ανταποκριτής εφημερίδας.  Εκεί έμελλε να βρει και τη μεγαλύτερή του έμπνευση, αυτή που ανέδειξε όσο καμία άλλη το συγγραφικό του ταλέντο και τον καταξίωσε. Πέρα από πηγή συγγραφικής έμπνευσης, η Ιαπωνία υπήρξε και ο τόπος, στον οποίο γνώρισε την Κοϊζούμι Σέτσου, κόρη μιας τοπικής οικογένειας σαμουράι, με την οποία παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Πολιτογραφήθηκε Γιαπωνέζος, παίρνοντας το όνομα Κοϊζούμι Γιακούμο το 1896 και δούλεψε ως καθηγητής σε ιαπωνικά πανεπιστήμια. Ο Χερν έγινε παγκοσμίως γνωστός για τα έργα του που αφορούσαν την Ιαπωνία, αφού έφερε στο φως έναν πολιτισμό που ήταν ακόμα άγνωστος στους λαούς της Δύσης στα τέλη του 19ου αιώνα. Θεωρήθηκε έτσι ως πρεσβευτής της Ιαπωνίας της Δύσης, ενώ όταν πέθανε, το 1904, οι φοιτητές του έγραψαν στην πλάκα του τάφου του το εξής σημείωμα: «Στον Λευκάδιο Χερν, του οποίου η πένα υπήρξε πιο ισχυρή ακόμα και από τη ρομφαία του ένδοξου έθνους που αγάπησε, έθνους που πιο μεγάλη τιμή του υπήρξε ότι τον δέχτηκε στις αγκάλες του ως πολίτη και του πρόσφερε, αλίμονο, τον τάφο.»

«Κόττο»
Το «Κόττο» είναι ένα από τα βιβλία του Χερν που αναφέρονται στην ιαπωνική ζωή. Καθώς διαβάζει κανείς αυτό το βιβλίο-αμάγαλμα ιαπωνικών μύθων, ιστοριών και παραδόσεων μεταφέρεται νοερά στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα, κάνοντας ένα ταξίδι που συνήθως δεν του επιτρέπουν τα ερεθίσμαστα της δυτικής κοινωνίας. Ο Χερν εισάγει με περισσή τέχνη τον δυτικό αναγνώστη σε έναν κόσμο αλλιώτικο (και αλλόκοτο στα δικά του μάτια), τον παραξενεύει, τον εκπλήσσει, τον ανοικειώνει, και, όσο περισσότερο αναδύονται αυτά τα συναισθήματα, τόσο περισσότερο ο αναγνώστης μαγεύεται από την ποικιλομορφία του ανθρώπινου πολιτισμού και αυτήν την μέχρι πρότινος άγνωστη πτυχή του. Υπάρχουν στιγμές κατά την ανάγνωση που απορείς με τις συνήθειες και τον τρόπο σκέψης των απλών ανθρώπων της Ιαπωνίας της εποχής εκείνης και που όσα περιγράφονται σου φαίνονται άγνωστα, ξένα, «περίεργα». Υπάρχουν κι άλλες που γοητεύεσαι από όσα κρύβονται στο μυαλό των ανθρώπων ενός άλλου πολιτισμού, τόσο που θες να ταξιδέψεις και να βρεθείς κοντά τους, να συνομιλήσεις μαζί τους, να μοιραστείς τις συνήθειες και τις σκέψεις τους. Κάπως έτσι ο Χερν κατορθώνει να μετατραπεί από οικουμενικός άνθρωπος σε οικουμενικό συγγραφέα που με τη γραφή του ενώνει ανθρώπους, εθνικότητες και εποχές και οξύνει τις αισθήσεις των αναγνωστών με τις περίτεχνες περιγραφές του.

Το περιεχόμενο
Η έκδοση ξεκινά με τον πρόλογο του Μπον Κοϊζούμι, δισέγγονου του Λευκάδιου Χερν που εκφράζει την περηφάνια του για τον προπάππου του και το σπουδαίο έργο του, ενώ ακολουθεί εισαγωγή του εκδότη, George C. Poulos, για το πώς ξεκίνησε η ιδέα της έκδοσης των έργων του Χερν.  Προτού ξεκινήσει το κύριο μέρος το βιβλίου, υπάρχει επίσης σημείωμα από τον Τάκη Ευσταθίου, μέλος του The Hearn Society και λίγα λόγια από τη μεταφράστρια των τριών αυτών βιβλίων, Τέτη Σώλου.
Στο κύριο μέρος του, το Κόττο περιλαμβάνει ιαπωνικούς θρύλους και δοξασίες που ο συγγραφέας βρήκε σε σπάνια ιαπωνικά χειρόγραφα και θέλησε να τα διαδώσει.  Περιλαμβάνει επίσης αποκαλυπτικά και άκρως ενδιαφέροντα δοκίμια του Χερν για τη φύση, τα έντομα, τους ανθρώπους, τις σχέσεις τους, τη ζωή και το θάνατο, την ψυχή και το βουδισμό αγγίζοντας κάθε πτυχή της ύπαρξης…  Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ακόμη οι αφηγήσεις του συγγραφέα για περιστατικά που έζησε ο ίδιος ή που του αφηγήθηκαν. Αυτό όμως που πραγματικά συγκλονίζει και συγκινεί είναι το «Ημερολόγιο μιας γυναίκας». Πρόκειται για το πραγματικό ημερολόγιο μιας γιαπωνέζας που με εξαιρετική απλότητα και αμεσότητα μιλά για την έγγαμη ζωή της, τις συνήθειές της και τα ήθη της εποχής στο Τόκιο, αλλά και για την τραγική πορεία της προς το θάνατο χωρίς όμως ίχνος μελοδραματισμού. Προσωπικά ξεχώρισα το κεφάλαιο αυτό για την πολύτιμη επαφή που προσφέρει με μια γυναίκα άλλου πολιτισμού και εποχής, όπως και τα κεφάλαια «Μια δροσοσταλίδα» και «Ρεμβασμός» για την πόρτα που ανοίγουν στην άκρως ενδιαφέρουσα και γοητευτική προσέγγιση του βουδισμού απέναντι στον άνθρωπο, την ψυχή και το θάνατο.
Στο τέλος υπάρχουν κατατοπιστικότατες σημειώσεις της μεταφράστριας με πολύ χρήσιμες διευκρινίσεις για πραγματολογικά και γλωσσικά θέματα που εξυπηρετούν την ευκολία της ανάγνωσης. Ακολουθεί η βιογραφία του συγγραφέα, η εργογραφία του που έχει ως θέμα την Ιαπωνία, η βιβλιογραφία που αξιοποιήθηκε για την έκδοση, καθώς και λίγα λόγια από τη μεταφράστρια.

Λευκάδιος Χερν, «Κόττο» σε μετάφραση Τέτης Σώλου


Η γλώσσα

Πέρα από το περιεχόμενο, στο Κόττο μεγάλο μέρος της μαγείας βρίσκεται στις λέξεις,  στους συνδυασμούς τους, στη ροή τους, στο γεγονός ότι βρίσκονται την κατάλληλη στιγμή στην κατάλληλη θέση για να σε παρασύρουν και να σε βυθίσουν στο βιβλίο. Υπάρχουν στιγμές κατά την ανάγνωση που το μυαλό αδυνατεί να εστιάσει στο νόημα, στο περιεχόμενο των λέξεων, στο σημαινόμενό τους, και μένει αρχικά μόνο στο σημαίνον, στη μορφή τους, στην ωραιότητά τους, για να περάσει με μια δεύτερη ανάγνωση και στο περιεχόμενο. Πρόκειται για αυτό το «πώς», για τον τρόπο χειρισμού της γλώσσας και των μέσων της που διαχωρίζει και εξυψώνει τον μαέστρο της τέχνης του λόγου από τον απλό αφηγητή ιστοριών. 

Ως ενδεικτικό κομμάτι εκπληκτικής λογοτεχνικής ομορφιάς, τόσο από άποψη μορφής όσο και από άποψη περιεχομένου παραθέτω το εξής: «Ανάμεσα στην εξαφάνιση της σταγόνας και στην εξαφάνιση του ανθρώπου ποια η διαφορά; Μια διαφορά στις λέξεις… Αλλά, αναρωτηθείτε τι απογίνεται η δροσοσταλίδα. Με τον παντοδύναμο ήλιο τα άτομά της χωρίζονται, ανυψώνονται και σκορπίζονται. Πηγαίνουν στο σύννεφο και στο χώμα, στο ποτάμι και στη θάλασσα και από το χώμα, το ποτάμι και τη θάλασσα θα ξανασηκωθούν, μόνο και μόνο για να πέσουν και να σκορπιστούν πάλι. Θα γλιστρήσουν πάνω σε αχλύ που ιριδίζει, θα γίνουν άσπρος πάγος, χαλάζι και χιόνι, θα αντικαθρεφτίσουν ξανά μορφές και χρώματα του μακρόκοσμου, θα πάλλουν στους βαθυκόκκινους χτύπους των καρδιών που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα. Γιατί καθεμία από αυτές πρέπει να συνταιριάσει ξανά τα αναρίθμητα ομοειδή άτομα, για να φτιάξει άλλες σταγόνες-σταγόνες δροσιάς, βροχής και χυμού, σταγόνες αίματος, ιδρώτα και δακρύων».

Συγχαρητήρια αξίζουν και στη μεταφράστρια, Τέτη Σώλου, που κατάφερε να φέρει εις πέρας ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα μεταφράζοντας ένα τέτοιο βιβλίο, ακόμα και τα ποιήματα που περιέχει σε ορισμένα σημεία, όχι διεκπεραιωτικά, αλλά με τρόπο που αναδεικνύει σε βάθος την ποιητική πένα του Χερν και μεταφέρει στον αναγνώστη την ατμόσφαιρα του έργου.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το βιβλίο είναι εικονογραφημένο με τις εικόνες του αυθεντικού βιβλίου που έγιναν από τον Γκενζιρό Γιέτο υπό την καθοδήγηση του Χερν. Τα σκίτσα αναπαριστούν εικόνες της φύσης και της γιαπωνέζικης ζωής συμβάλλοντας στη δημιουργία ατμόσφαιρας.

Συνολικά

Θεωρώ πως η σύμπραξη σ’ αυτήν την έκδοση ανθρώπων με τόσο μεράκι και αγάπη για αυτό που κάνουν αλλά και για το ίδιο το έργο του Λευκάδιου Χερν οδήγησε σε ένα αποτέλεσμα εντυπωσιακά ποιοτικό και σπάνιο στις μέρες μας. Σε όποιον ενδιαφέρεται να ανοίξει τους πνευματικούς, γνωστικούς και ψυχικούς του ορίζοντες και να ταξιδέψει στο χώρο και το χρόνο αποκτώντας πρόσβαση σε έναν άλλον-πολύ λίγο γνωστό-πολιτισμό, προτείνω ανεπιφύλακτα να αφιερώσει όση ώρα χρειαστεί σ’ αυτό το βιβλίο, ξεφυλλίζοντάς το, χαζεύοντας τα σκίτσα του, αφήνοντας τη ματιά του να σταθεί στην ομορφιά των λέξεων και το νου του να στοχαστεί ξανά και ξανά πάνω στον καινούργιο κόσμο που ανοίγεται μπροστά του. Ένα βιβλίο είναι πολύ φτηνότερο από ένα αεροπορικό εισιτήριο, σε κάποιες περιπτώσεις όμως μπορεί να επιτελέσει την ίδια χρήση με αυτό… Καλή ανάγνωση, λοιπόν και…καλό ταξίδι!

 «Δεν υπάρχει απώλεια, γιατί κανένας Εαυτός δεν μπορεί να χαθεί. Οτιδήποτε υπήρξε αυτό ήσουν, οτιδήποτε υπάρχει αυτό είσαι, οτιδήποτε θα υπάρξει αυτό θα γίνεις. Προσωπικότητα! Ατομικότητα! Σκιές ονείρου μέσα σε όνειρο. Η ζωή μόνον απέραντη είναι , και ό,τι φαίνεται πως υπάρχει δεν είναι παρά το τρέμουλο της-ο ήλιος, το φεγγάρι, τ’ αστέρια, η γη, ο ουρανός, η θάλασσα, ο νους και ο άνθρωπος, ο χώρος και ο χρόνος. Όλα είναι σκιές. Οι σκιές έρχονται και παρέρχονται· αυτό που φτιάχνει τις σκιές είναι παντοτινό».
Λευκάδιος Χερν, «Κόττο»



Info: Το βιβλίο «Κόττο», όπως και τα βιβλία «Καϊντάν» και Ιαπωνικό Μωσαϊκό» του Λευκαδίου Χερν εκδόθηκαν το 2014, το επετειακό έτος των 110 χρόνων μετά το θάνατο του συγγραφέα και των 150 χρόνων μετά την ένωση των νησιών του Ιονίου με την Ελλάδα. Η μετάφραση και η επιμέλεια ανήκει στην Τέτη Σώλου και η έκδοση στο Ταμείο Παγκόσμιας Κυθηραϊκής Κληρονομιάς.

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

Ηλίας Λογοθέτης, Λευκάδιος Χερν και η ξανθούλα

Ψιτ, πιτσιρίκα με το ξανθό μαλλάκι, ξέρεις ότι ο κύριος δίπλα σου είναι ένας από τους πιο μεγάλους ηθοποιούς και διαβάζει το βιβλίο ενός από τους πιο μεγάλους συγγραφείς;

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Ηλίας Λογοθέτης και Λευκάδιος Χερν


Ο Ηλίας Λογοθέτης είναι από τους πιο αγαπημένους μου ηθοποιούς. Και καθώς έχω μεγάλη αγάπη στο ραδιοφωνικό θέατρο, το έργο «Ο Τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού», στο οποίο πρωταγωνιστούσε, το έχω ακούσει αμέτρητες φορές.

Τέτη Σώλου, Ηλίας Λογοθέτης και το Κοττό.
Καλοκαίρι 2014

Το καλοκαίρι του 2014 είχα τη χαρά να μάθω ότι ο Λευκάδιος είναι από τους αγαπημένους του συγγραφείς, να τον γνωρίσω προσωπικά σ' ένα ευχάριστο τραπέζι με νόστιμους μεζέδες και καλό κρασί, και να του προσφέρω δώρο το «Κοττό».
Μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξή μου και τη χαρά μου, όταν χτες το βράδυ χτύπησε το τηλέφωνο και άκουσα αυτή την πολύ γνωστή φωνή να μου λέει: «Συγχαρητήρια. Είναι μεγάλη η χαρά που μας δίνετε, άφατη, να διαβάζουμε τον Λευκάδιο Χερν τόσο όμορφα μεταφρασμένο».

Ηλίας Λογοθέτης και «Ιαπωνικό Μωσαϊκό»
Ο αγαπητός μου κ. Ευσταθίου, γνωρίζοντας ότι ο Ηλίας Λογοθέτης αγαπάει τον Λευκάδιο Χερν, στη χτεσινή τους έξοδο του χάρισε το «Ιαπωνικό Μωσαϊκό».

Ευχαριστώ και δημόσια τον Ηλία Λογοθέτη για το τόσο όμορφο σχόλιο. Οι καλές κουβέντες είναι σαν μια ανάσα για να συνεχίσεις πιο δυνατά. Ευχαριστώ τον αγαπητό μου κ. Ευσταθίου για την ευχάριστη έκπληξη που μου επιφύλαξε.

Τάκης Ευσταθίου, Ηλίας Γεωργάκης και Ηλίας Λογοθέτης


Άνοιξη 2015-Εκθέσεις και ομιλίες

Ο χειμώνας πέρασε μέσα στο κουκούλι δουλεύοντας κι ετοιμάζοντας καινούργια πράγματα, χουχουλιάζοντας και μελετώντας ή γυρνώντας και αναζητώντας. 
Επιτέλους Άνοιξη! Καιρός να βγουν τα καινούργια και τα ανανεωμένα προς τα έξω με δράσεις, ομιλίες και εκθέσεις.
Λοιπόν, αρχίζουμε! 

ΠΕΡΙΜΠΑΝΟΥ
Το συνεταιριστικό καφενείο έντεκα γυναικών, η «Περιμπανού», που βρίσκεται κοντά στη γειτονιά μου, στην οδό Χατζιδάκι 9 στα Άνω Πατήσια, είναι γνωστό για την κοινωνική ευαισθησία του, τις συζητήσεις και τις εκδηλώσεις που οργανώνει, όπως είναι γνωστό και για τα θεσπέσια μεζεδάκια του, τα τραγανά σπιτικά μπισκότα του και τον υπέροχο καφέ του.
Μου πρότεινε να διοργανώσει έκθεση σκίτσου της Ιζόλας, παρουσίαση της ζωής και του έργου του Λευκάδιου Χερν και μία παρουσίαση από τον Ηλία Ταμπακέα. 

♥ Τη Δευτέρα 20 Απριλίου θα εγκαινιαστεί στην «Περιμπανού» έκθεση έργων μου. Κόμικς, καρτούν και φανζίν. Μεγάλη πρωταγωνίστρια θα είναι η Ιζόλα που εκτός των άλλων είναι από τις φανατικές του καφέ.

Espresso lover, Τέτη Σώλου, 2013

♥ Την Τετάρτη 22 Απριλίου με μεγάλη χαρά θα μιλήσω για τον αγαπημένο μου  συγγραφέα. Το ενδιαφέρον για τον Λευκάδιο Χερν μεγαλώνει και ο κύκλος των φίλων του ανοίγει όλο και πιο πολύ.

Πορτρέτο του Λευκάδιου Χερν, Τέτη Σώλου, 2014


♥ Την Τετάρτη 6 Μαΐου ο γνωστός γελοιογράφος, καρτουνίστας, δάσκαλος σκίτσου, ειδικός... καιλοιπαλόγος Ηλίας Ταμπακέας θα μας χαρίσει μία από τις μοναδικές παρουσιάσεις του με θέμα «Γυναίκες και κόμικς, σκίτσο, κινούμενο και λοιπά». 

Ο ειδικός καιλοιπαλόγος Ηλίας Ταμπακέας.

Μόλις κανονίσουμε τις ώρες και κάποιες λεπτομέρειες που υπολείπονται θα σας στείλω προσκλήσεις.

ΛΕΥΚΑΔΑ
Με τη δρ. Βιβή Κοψιδά-Βρεττού είχα τη χαρά να συνεργαστώ τον Μάιο του 2014 και να πάρω μέρος στο διήμερο συνέδριο που έγινε στη Λευκάδα στη μνήμη του Λευκάδιου Χερν. 
Φέτος συνεργαζόμαστε ξανά με δύο παρουσιάσεις σε μαθητές σχολείων της Λευκάδας. Θέμα «Το επάγγελμα του εικονογράφου».

Με την δρ. Βιβή Κοψιδά-Βρεττού
στο συνέδριο για τον Λευκάδιο Χερν, 2014

♥ Την Τετάρτη 29 Απριλίου με τους μαθητές του Μουσικού Σχολείου
♥ Την Πέμπτη 30 Απριλίου με τους μαθητές του 2ου Γυμνασίου
Θα φροντίσω να πάω λίγες μέρες νωρίτερα για να επισκεφθώ το Ιστορικό Κέντρο Λευκάδιου Χερν, να συγκεντρώσω τα πρώτα στοιχεία για το σενάριο του ντοκιμαντέρ για τον μεγάλο ζωγράφο Θεόδωρο Στάμο και να πάρω πληροφορίες και αντίγραφα από το ληξιαρχείο σχετικά τον Λευκάδιο και την οικογένειά του. Και βέβαια θέλω δω αγαπητούς φίλους και να απολαύσω ομορφιά.
Στη Λευκάδα οι μέρες ποτέ δεν είναι αρκετές. 

ΚΑΣΤΟΡΙΑ
Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά παραδοσιακά επισκέπτεται την Καστοριά τη δεύτερη εβδομάδα του Μαΐου για δράσεις με μαθητές και εκπαιδευτικούς. Τρεις μέρες στην Καστοριά θα είναι πανέμορφα! Πέρσι είχα αποδεχτεί την πρόσκληση της ΓΛΣ και του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κλειτορίας και είχα μιλήσει στους εκπαιδευτικούς για τον Λευκάδιο Χερν και πώς ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να αντλήσει μαθήματα από τη ζωή και το έργο του. 
Φέτος στην Καστοριά είτε στις τάξεις με τους μαθητές είτε στο αμφιθέατρο με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς το θέμα μου θα κινηθεί στον άξονα «Το επάγγελμα του εικονογράφου-Ο εικονογράφος ως εικαστικός και όχι μόνο». 
Είναι πολλά τα σημαντικά και χρήσιμα που μπορούν να ειπωθούν στα παιδιά και στους νέους που ετοιμάζονται να ξεκινήσουν το ταξίδι της ζωής. Παιδεία και αξίες είναι τα δυνατότερα εφόδια.

Ύστερα αρχίζει η 3η Γιορτή Πολυγλωσσίας και το Καφέ της Πολυγλωσσίας. Αλλά για το ταξίδι στη Θεσσαλονίκη και στην Κοζάνη θα τα πούμε αργότερα!

Η αφίσα που είχα φτιάξει
για το περσινό Καφέ Πολυγλωσσίας


Κι ένα ακόμα σπουδαίο νέο!
Ετοιμάζεται μία εκδήλωση με θέμα «Δημήτριος Γαλανός και Λευκάδιος Χερν-δύο πρωτοπόροι μελετητές της Ανατολής» και κεντρικούς ομιλητές τον καθηγητή κ. Δημήτριο Βασιλειάδη κι εμένα . Τον Δημήτριο Βασιλειάδη παρακολουθήσαμε στο Διεθνές Συμπόσιο «The Open Mind of Lafcadio Hearn» που έγινε πέρσι στη Λευκάδα να αναπτύσσει το θέμα «Λευκάδιος Χερν και Βουδισμός».

Ο καθηγητής Δημήτριος Βασιλειάδης στο Διεθνές Συμπόσιο
«Thee Open Mind of Lafcadio Hearn»

Χαίρομαι πολύ που θα συνεργαστούμε για την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης, που τη θεωρώ ιδιαίτερα τιμητική.
Η χαρά μου είναι διπλή γιατί ο σπουδαίος ηθοποιός Ηλίας Λογοθέτης, ένας από τους πιο αγαπημένους μου, που αγαπάει τον Λευκάδιο, θα παρευρίσκεται στην εκδήλωση και θα διαβάσει αποσπάσματα από το έργο του.

Ηλίας Λογοθέτη και Τάκης Ευσταθίου




Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Masaaki Noda's interview

“Hearn” – if you replace one letter from his name it becomes “heart”. In my work, I left a gap in the shape of a heart. Lafcadio's heart. 
says the great sculptor Masaaki Noda expressing a wonderful thought and deep feelings in his interview to "Athens Plus".
Masaaki's work is inspired by Lafcadio Hearn and classical Greece, that's why the Greek people embraced his work warmly. His artwork can be found in Delphi, Marathon, Athens and Lefkada.

You can read his interesting interview in the link below


Summer 2014 Traveling to Lefkada for the International Symposium
"The Open Mind of Lafcadio Hearn". 

After the installation of his scupture "The Odessey of an Open Mind"
at the great opening of the Lafcadio Hearn Historical Center at Lefkada
Summer 2014
More about Masaaki Noda

Τρία γλυπτά του Μασάκι Νόντα



Εδώ και δύο δεκαετίες ο γλύπτης Μασάκι Νόντα έχει αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση με την Ελλάδα. Η μακραίωνη ιστορία μας, το ελληνικό πνεύμα και οι αρχαίοι θεοί τον γοήτευσαν και τον ενέπνευσαν στο έργο του. Τρία έργα του βρίσκονται στην Ελλάδα και αντανακλούν το ελληνικό φως στους Δελφούς, στον Μαραθώνα και στην Αθήνα.



Ο καθρέφτης του Απόλλωνα
Apollo's mirror
Το γλυπτό του «Ο καθρέφτης του Απόλλωνα» κοσμεί από το 2005 τους Δελφούς.




Το ελεύθερο πνεύμα του Λευκάδιου Χερν
The Open Mind of Lafcadio Hearn

Το γλυπτό «The Open Mind of Lafcadio Hearn» βρίσκεται στο Αμερικανικό Κολέγιο. Τα αποκαλυπτήρια έγιναν στην τελετή των εγκαινίων της Έκθεσης «The Open Mind of Lafcadio Hearn» το 2010, χρονιά εορτασμού των 135 χρόνων του Αμερικανικού Κολεγίου στην Ελλάδα, των 160 χρόνων από τη γέννηση του Λευκάδιου Χερν και των 110 χρόνων Ελληνοϊαπωνικής φιλίας.



Το πνεύμα του Ερμή
The spirit of Hermes

Το 2010 ήταν το έτος εορτασμού 2500 χρόνων από τη μάχη του Μαραθώνα, που θεμελίωσε το μεγαλείο της αθηναϊκής δημοκρατίας και το ήθος μιας μεγάλης εποχής. Ο Μασάκι Νόντα παρουσίασε το έργο του «Το πνεύμα του Ερμή», που βρήκε την τέλεια θέση του στην αφετηρία του μαραθώνιου δρόμου.