Ο Ηλίας Λογοθέτης διαβάζει «Στη σιγαλιά της νύχτας» του Λευκάδιου Χερν

 

«Στη σιγαλιά της νύχτας»

διαβάζει ο Ηλίας Λογοθέτης

Άλλη μία εξαιρετική ανάγνωση, που βρήκε τον δρόμο της καρδιάς μας. 

Πολλές φορές ακούμπησα πάνω σ' αυτό το κείμενο του Λευκάδιου και στηρίχτηκα και ξεκουράστηκα και ξαναγέμισα ζωή.

Αυτές τις μέρες τις σημάδεψε ο θάνατος ενός δικού μου ανθρώπου, και ο Ηλίας Λογοθέτης ζωντάνεψε με την τέχνη του και τη ζεστασιά του αυτό το σπουδαίο και αγαπημένο κείμενο, «Στη σιγαλιά της νύχτας», και μου χάρισε γλυκύτητα κι ελπίδα. 

«Τότε βγήκε ο όμορφος και ιερός ήλιος, ο παντοδύναμος αφυπνιστής, ο παντοδύναμος καταλύτης, σύμβολο ανυπέρβλητο της ατελεύτητης ζωής, που οι δυνάμεις της είναι και δικές μου!»

Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το πολύτιμο δώρο!

Ο Ηλίας Λογοθέτης διαβάζει το «Χουσά χιμπαρί» του Λευκάδιου Χερν

Χουσά χιμπαρί

διαβάζει ο Ηλίας Λογοθέτης

Το «Χουσά-χιμπαρί» του Λευκάδιου Χερν, είναι μια ιστορία για ένα τριζόνι, ένα απειροελάχιστο πλάσμα, μικρό όσο μισός σπόρος κριθάρι, που το ερωτικό του τραγούδι δονούσε τις νύχτες το σπίτι και την ψυχή, και που το πιο εκπληκτικό, το πιο μελωδικό τραγούδι του το είπε λίγο πριν το τραγικό του τέλος.

Ο Ηλίας Λογοθέτης διαβάζει μοναδικά και αγγίζει την ψυχή της ψυχής.

Ο Ηλίας Λογοθέτης διαβάσει το «Οσιντόρι» του Λευκάδιου Χερν

Οσιντόρι

διαβάζει ο Ηλίας Λογοθέτης

Ο Ηλίας Λογοθέτης είναι από τους πιο αγαπημένους μου ηθοποιούς. Και καθώς έχω μεγάλη αγάπη στο ραδιοφωνικό θέατρο, το έργο «Ο Τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού», στο οποίο πρωταγωνιστούσε, το έχω ακούσει αμέτρητες φορές. Ξέρω το χρώμα της φωνής του, όπως ξέρουμε τις φωνές των δικών μας ανθρώπων.

Φανταστείτε την έκπληξή μου και τη χαρά μου, όταν πριν από λίγο χτύπησε το τηλέφωνο και άκουσα αυτήν ακριβώς τη φωνή! Πού βρήκε το τηλέφωνό μου δεν ξέρω, αλλά από έναν Λευκαδίτη όλα τα περιμένεις.

Μου είπε ότι διάβασε το διήγημα Οσιντόρι από το Καϊντάν του Λευκάδιου Χερν, που έχω μεταφράσει, και ανάρτησε την ανάγνωση στο διαδίκτυο.

Το Οσιντόρι είναι μια ιστορία, απλή και τραγική, για τη συζυγική αφοσίωση. Κι εγώ με τη σειρά μου τη μοιράζομαι μαζί σας.

Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο ζωντάνεμα των ιστοριών του Λευκάδιου από αυτό που μπορεί να πραγματοποιήσει το ταλέντο του Ηλία Λογοθέτη. Ελπίζω απόψε να έγινε η αρχή μιας σειράς αναγνώσεων, που ενώνει την τέχνη αυτών των δύο Λευκαδιτών.

Φαντάσματα και Υπερφυσικά Πλάσματα στο έργο του Λευκάδιου Χερν

Μια «ονειρεμένη γη που περιτριγυρίζεται από παράξενους θεούς», πνεύματα, φαντάσματα, ξωτικά και απόκοσμα πλάσματα, η γη των σαμουράι και των παραδοσιακών αξιών, είναι ο κόσμος που αναδύεται μέσα από το έργο του Λευκάδιου Χερν στον τελευταίο σταθμό της ζωής του, την Ιαπωνία.

Η πένα του είναι το κλειδί για να μπούμε στον κόσμο όπου οι μύθοι είναι ζωντανοί και για να γνωρίσουμε απόκοσμες υπάρξεις της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου.

Ένας άνθρωπος χωρίς πρόσωπο, ένα κεφάλι που πλανιέται μέσα στη νύχτα χωρισμένο από το σώμα, μια πανέμορφη γυναίκα που η ανάσα της παγώνει τους οδοιπόρους, οι πολεμιστές χαϊκέ που περιπλανιούνται αιώνια στην άβυσσο δεν δημιουργούν μόνον τρόμο, αλλά θλίψη και προβληματισμούς πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Για τα φαντάσματα, τις παράξενες οπτασίες και τα αλλόκοτα πλάσματα στο έργο του Λευκάδιου Χερν, μίλησα, συνοδεία εικόνων, στο Polis Art Café στις 27 Δεκεμβρίου, στη βραδιά που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Ars Nocturna - Gothic Books‎.

Ομιλία για τον Λευκάδιο Χερν στην Ομάδα Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Δάφνης

Καθώς το αναγνωστικό κοινό του Λευκάδιου μεγαλώνει, η Ομάδα Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Δάφνης θα περάσει το χειμώνα με τα βιβλία του. Εξαιρετική επιλογή! 

Για πολλά μέλη της ομάδας η χτεσινή εκδήλωση ήταν η πρώτη επαφή τους με τον συγγραφέα και το έργο του. Το θέμα του Λευκάδιου είναι απέραντο. Όταν ο χρόνος είναι περιορισμένος, χρειάζονται λίγα λόγια και καλά. Γι' αυτό στην ομιλία μου εστίασα στο όφελος που μπορεί να έχει ο άνθρωπος του 21ου αιώνα διαβάζοντας Λευκάδιο Χερν. Στο έργο του θα βρει τις πανανθρώπινες αξίες που είναι θεμέλιο για τον άνθρωπο και μπορεί να αντλήσει μαθήματα, πρότυπα και λύσεις. 

Έκλεισα την ομιλία μου μεταφέροντας τα λόγια που μου είπε προ καιρού μια αναγνώστρια, όταν ήρθε για πρώτη φορά σ' επαφή με το έργο του Λευκάδιου Χερν διαβάζοντας το «Κοττό». 

«Ο Λευκάδιος Χερν δούλεψε πιο ευσυνείδητα κι από Ιάπωνας. Δεν έκανε πασαλείμματα, δεν ενδιαφέρθηκε να κάνει ντόρο. Το ’λεγε η καρδιά του.
Είναι ένας άνθρωπος που έχει πονέσει πολύ, έχει στερηθεί πολύ κι αυτό του βγήκε σε δημιουργικότητα, εξυπνάδα και βάθος σκέψης. Μια ευαίσθητη ψυχή, ένας αυθεντικός, οικουμενικός άνθρωπος. Άξιος σεβασμού και μνήμης».

Μια αναμνηστική φωτογραφία με μερικά από τα μέλη της Ομάδας Ανάγνωσης.

Ιστορίες φαντασμάτων από την Ιαπωνία-καινούργιο βιβλίο

Αγαπητοί φίλοι,

ετοιμάζεται πυρετωδώς το βιβλίο από τις εκδόσεις Ars Nocturna. Περιλαμβάνει ιστορίες από το Kwaidan, το Shadowings και το In Ghostly Japan σε μία συλλογική μεταφραστική προσπάθεια των Κώστα Κώτσια, Πέρης Χρονοπούλου, Ειρήνης Μαντά, Ανδρέα Μιχαηλίδη και Μαρίας Γιακανίκη. Το βιβλίο ξεκινάει με εισαγωγικό σημείωμα των εκδοτών και με τον ενδιαφέροντα πρόλογο της Αριστέας Λέκκα που εισάγει τον αναγνώστη στη Ιαπωνία του Λευκάδιου Χερν.

Με χαρά συμμετείχα στην έκδοση γράφοντας το επίμετρο που ολοκληρώνει το βιβλίο «Η γυναίκα στη ζωή και στο έργο της ιαπωνικής περιόδου του Λευκάδιου Χερν» και το χρονολόγιο με τους μεγάλους σταθμούς της ζωής και του έργου του συγγραφέα. 

Το καταπληκτικό εξώφυλλο που βλέπετε στην αναγγελία της έκδοσης και στην πρόσκληση της παρουσίασης έχει φιλοτεχνήσει ο Όθωνας Νικολαΐδης.

Αναγγελία της έκδοσης του βιβλίου.

Το βιβλίο θα είναι έτοιμο την Τρίτη 27 Ιουνίου. Η ημερομηνία δεν είναι τυχαία. Είναι η ημέρα των γενεθλίων του Λευκάδιου. Εκείνη ακριβώς την ημέρα στις 8 το βράδυ, θα παρουσιαστεί στον πολυχώρο Αίτιον (Τζιραίων 8-10). 

Το αναγνωστικό κοινό του Λευκάδιου μεγαλώνει και διευρύνεται. Οι αναγνώστες των gothic ιστοριών θα καλωσορίσουν ένα βιβλίο με αλλιώτικες ιστορίες φαντασμάτων, που κατέγραψε ένας οικουμενικός άνθρωπος με ανοιχτό μυαλό, ελεύθερο πνεύμα και τον γοτθικό τρόμο μονίμως στις αποσκευές του: από το Δουβλίνο ώς τη Νέα Ορλεάνη και από τις Δυτικές Ινδίες ώς την Ιαπωνία, όπου κατέγραψε τις ιστορίες που περιλαμβάνει το βιβλίο. 

 

Πρόσκληση για την παρουσίαση του βιβλίου.

Στην παρουσίαση θα μιλήσουν οι συντελεστές του βιβλίου Μαρία Γιακανίκη, Αριστέα Λέκκα, Ανδρέας Μιχαηλίδης και Τέτη Σώλου.

Αγαπητοί φίλοι, είστε όλοι προσκαλεσμένοι!

Το δέντρο που μας αγκάλιαζε

Πριν από κάμποσα χρόνια ήρθα να μείνω σ’ αυτό το παλιό σπίτι με κήπο, χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου. Ακούγεται ειδυλλιακό. Δεν είναι. Ο λόφος είναι ένας από τους τόσους της Αθήνας και οι ανηφόρες του είναι δύσκολες.

Πιο κάτω στην πλαγιά, κολλητά με το δικό μας, είναι ένα σπίτι με άσχημη ιστορία, χρόνια ακατοίκητο. Η τελευταία ιδιοκτήτρια ήταν μια γριά που ασχολιόταν με περίεργα πράγματα κι είχε μια νεκροκεφαλή στο γείσο κάτω από την ταράτσα.

Αυτή τη νεκροκεφαλή τη θυμάμαι από παιδί. Όλοι έκαναν πως δεν την έβλεπαν και άμα ρωτούσα, μου έλεγαν πως δεν είναι τίποτα. Όταν η γριά ήταν στα τελευταία της είπε να φωνάξουν τη γιαγιά μου και της ζήτησε συγγνώμη.

Αυτά είναι ιστορίες παλιές που άκουσα σαν μαγεμένη σε συζητήσεις των μεγάλων όταν ήμουν μικρή. Σήμερα κανένας δεν μιλάει γι’ αυτές.

Όταν πέθανε η γιαγιά μου, η οικογένεια μου παραχώρησε το σπίτι για να μείνω όσον καιρό θέλω. Σπίτι με κήπο μέσα στην Αθήνα; Δεν λες όχι! Κρεμάστηκα στο κάγκελο της πίσω αυλής ψάχνοντας με τα μάτια να βρω τη νεκροκεφαλή. Δεν υπήρχε. Ο κήπος μέσα στην εγκατέλειψή του δεν μαρτυρούσε καμιά βαριά ιστορία. Οι πορτοκαλιές του κάθε χρόνο έβγαζαν κάτασπρα λουλούδια κι ύστερα έκαναν χρυσά πορτοκάλια. Κι όπως συμβαίνει σ’ όλα τα ρημαγμένα σπίτια είχαν φυτρώσει και δύο συκιές.

Μπροστά από κει που ήταν η νεκροκεφαλή, στο πιο ανήλιαγο σημείο του κήπου, φύτρωσε ένα δέντρο. Αυτά που βγαίνουν από μόνα τους. Βρομοκαρυδιές έχω ακούσει να τα λένε. Χρόνο με τον χρόνο το δέντρο δυνάμωνε, ψήλωνε και στο τέλος τα κατάφερε. Βγήκε στο φως! Τα κλαδιά του ανέβηκαν ως την αυλή μας κι ύστερα ψήλωσε περισσότερο και φάνηκε ο κορμός του. Η πυκνή φυλλωσιά του έριχνε τα καλοκαίρια δροσερή σκιά. 

Τις νύχτες που καθόμασταν έξω μέχρι αργά, σαν μεθυσμένοι από τη δυνατή μυρωδιά του γιασεμιού και του νυχτολούλουδου, κοιτούσαμε ανάμεσα από το φύλλωμά του τα φώτα της πόλης κι ήταν εύκολο να φανταστούμε ότι είμαστε σε άλλον τόπο και ίσως σε άλλον χρόνο.

Ένα μεγάλο κλαρί του πέρασε από το κάγκελο μέσα στην αυλή. Έπρεπε να σκύψουμε για να περάσουμε, αλλά κανένας δεν σκέφτηκε να το κόψει. Σ' ένα δυο χρόνια το δέντρο ψήλωσε κι άλλο και δεν χρειαζόταν να σκύβουμε πια.

Τα τραπέζια που κάναμε τα βράδια του καλοκαιριού γίνονταν στην αυλή κάτω από τη φυλλωσιά του. Απρογραμμάτιστα συνήθως. Χτύπαγε το τηλέφωνο: «Εγώ φέρνω πίτα, η Ιωάννα κρασάτο κι Νίκη τις σαλάτες. Ερχόμαστε!». Στρώναμε μια τάβλα (απομεινάρι από ένα παλιό σχεδιαστήριο) και γλεντούσαμε. Κι η Μαρία η ρεμπέτισσα που τα λέει όπως της έρχονται, είπε μια φορά ενθουσιασμένη: «Ρε παιδιά, έτσι όπως καθόμαστε τώρα, δεν είναι σαν να μας κρατάει κάποιος όλους μας αγκαλιά;»

Χρόνο με τον χρόνο κατάλαβα ότι το αγαπούσα αυτό το δέντρο. Στις ζέστες το πότιζα για να δροσίζεται. Έτσι κι αλλιώς έριχνα νερό στα δέντρα του ακατοίκητου. Έπαιρνα το λάστιχο, σκαρφάλωνα στο κάγκελο κι έπαιζα ποτίζοντας. Το φθινόπωρο τα φύλλα του έπεφταν παχύ στρώμα στην αυλή. Τον χειμώνα το κοιτούσα από το παράθυρο του σχεδιαστηρίου ν' αντέχει στο κρύο, στη βροχή, στο χιόνι.

Μόλις ερχόταν η άνοιξη έψαχνα να βρω τα πρώτα σημάδια της αναγέννησης. Και τότε να δεις χαρά!

Έτσι χάρηκα και φέτος μόλις είδα τα πρώτα τρυφερά φυλλαράκια και τις τουφίτσες στην άκρη των κλαδιών. Κι ύστερα τίποτα. Δεν βγήκαν καινούργια φύλλα. Κι αυτά που είχαν βγει μαράθηκαν. Ξανακρεμάστηκα στο κάγκελο. Μια μικρή συκιά που είχε αγκαλιαστεί με τον κορμό του είχε ξεραθεί.

Τ’ άλλα δέντρα του ακατοίκητου πρασίνιζαν και φούντωναν και μόνον το δέντρο μου μαραινόταν. Ο κορμός του ως ένα μέτρο πάνω από τη ρίζα έχει μαυρίσει. Μέσα σε τρεις μέρες το δέντρο πέθανε. Αρρώστησε; Το δηλητηρίασαν;

Κοίταξα δεξιά την πολυκατοικία. Κοίταξα αριστερά τη μονοκατοικία που έχει γίνει αρχιτεκτονικό γραφείο. Το δέντρο μου είχε την ατυχία να βρίσκεται ανάμεσα στο διαμέρισμα και στο γραφείο του αρχιτέκτονα. Κι ο αρχιτέκτονας θέλει να βγαίνει στο μπαλκόνι του και να βλέπει το γραφείο του. Φοβάται τους κλέφτες, γι’ αυτό και χώρια από τον συναγερμό, τα βράδια φωταγωγεί το γραφείο.

Αυτός λοιπόν την έκανε τη δουλειά! Θα μπήκε στο ακατοίκητο –σιγά το δύσκολο!– και θα έριξε χλωρίνη στη ρίζα του δέντρου. Μ' έπνιξε η οργή.

«Μην κριματίζεις!» μου είχε πει κάποτε κάποιος. Το θυμήθηκα εγκαίρως κι άφησα κατά μέρος τα σενάρια που με όργιζαν και δεν βοηθούσαν καθόλου.

Και τότε θυμήθηκα την Τζιού ρόκου ζακουρά, την κερασιά μιας ιστορίας του Λευκάδιου Χερν, ένα αγαπημένο δέντρο που μαράθηκε και που συνέχισε να ζει με μια ζωή που δεν είναι δική του.

Και το δέντρο μου ίσως μπορέσει να πρασινίσει με ζωή που δεν είναι δική του. Μ’ εκείνο το αναρριχητικό που μου χάρισαν. Γιατί όχι; «Χτίζει φράχτες» μου είπε ο δωρητής. Τόσο δυνατό!

Θα προσπαθήσω.

Αγαπητοί φίλοι, σας χαρίζω την ιστορία της κερασιάς. Είναι μια βαθιά συγκινητική ιστορία από το Καϊντάν. Κι εσείς ευχηθείτε μου!

Τζιού ρόκου ζακουρά

Συζήτηση για τον Λευκάδιο Χερν με τον Δημήτρη Νικολούλια στην εκπομπή Ιστορικές Διαδρομές

Φιλοξενούμενη της εκπομπής Ιστορικές Διαδρομές στο ιντερνετικό κανάλι  www.nstv.gr/live στις 28 Μαρτίου είχα τη χαρά να συζητήσω με τον Δημήτρη Νικολούλια για τον Λευκάδιο Χερν. Μία πλατιά συζήτηση, με άνεση χρόνου που καλύπτει σημαντικά τμήματα της Οδύσσειας του μεγάλου συγγραφέα.

Συνέντευξη στην ΕΡΤ WebRadio-Η φωνή της Ελλάδας

Η άνοιξη ξεκίνησε πολύ όμορφα. Με Λευκάδιο Χερν!

Η εκπομπή του Άγγελου Σταθόπουλου «Της ψυχής μου το χώμα» ταξιδεύει την ελληνική φωνή σε όλα τα μήκη και πλάτη μέσω διαδικτύου και βραχέων κυμάτων. Η εκπομπή είχε κάνει στις αρχές του χρόνου ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στον Λευκάδιο Χερν και στους πρώτους κύκλους της ζωής του, Ευρώπη, Αμερική, Γαλλικές Ινδίες. Ο Άγγελος Σταθόπουλος με προσκάλεσε να συμμετέχω στη ζωντανή εκπομπή του την πρώτη Μαρτίου, για να συνομιλήσουμε για τον Λευκάδιο και τον ιαπωνικό κύκλο. 

Δέχτηκα ευχαρίστως την πρόσκληση και με ιδιαίτερη συγκίνηση αφού η εκπομπή αυτή ακούγεται από τους απανταχού Έλληνες. Ένας από τους στόχους της έκδοσης των βιβλίων του Λευκάδιου στα ελληνικά ήταν να φτάσει το έργο του σε ελληνόφωνους αναγνώστες και πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας.

Με τον Άγγελο Σταθόπουλο μετά το τέλος της εκπομπής.

Άφησα το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής με εξαιρετικές εντυπώσεις. Ο Άγγελος Σταθόπουλος έχει μελετήσει τη ζωή του Λευκάδιου και η εκπομπή δεν περιορίστηκε σε ερωτήσεις. Έγινε μια ουσιαστική και ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη ζωή και το έργο του Λευκάδιου, ενώ συγχρόνως οι μουσικές που ξεκούραζαν τον λόγο ήταν πολύ όμορφα ταιριασμένες. 

Στην Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης

Η δραστήρια κινηματογραφική λέσχη Ηλιούπολης οργάνωσε μια βραδιά αφιερωμένη στον Λευκάδιο Χερν με προβολή της ταινίας του Γιώργου Πετρίτση. Με προσκάλεσαν να προλογίσω την ταινία. Δέχτηκα ευχαρίστως να κάνω μια εισαγωγή για τη ζωή και το έργο του συγγραφέα που τόσο αγαπώ κι έχω μεταφράσει και η ομιλία μου έγινε με ιδιαίτερη συγκίνηση γιατί ο χώρος που μας φιλοξενούσε ήταν το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, χώρος μνήμης και τιμής.

Ο πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Ηλιούπολης κ. Δημήτρης Καλαντίδης
με παρουσίασε στους κινηματογραφόφιλους και στη συνέχεια έκανα μία σύντομη ομιλία.

Δεν είχα δει την ταινία και την παρακολούθησα με ενδιαφέρον. Αφορούσε τα χρόνια του Λευκάδιου στην Ιαπωνία, τα ώριμα και πολύ παραγωγικά συγγραφικά του χρόνια.

Ακολούθησε συζήτηση. Η αίθουσα ήταν γεμάτη και το κοινό ζεστό. Τις ερωτήσεις διαδέχτηκαν τοποθετήσεις που γεφύρωναν τα 110 και πλέον χρόνια που μας χωρίζουν από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και που αναζητούσαν τη διαχρονικότητα των έργων του και τις αξίες που περιλαμβάνονται σ' αυτά. Η προσέγγιση αυτή μ' εντυπωσίασε.

Στη σύγχρονη Ελλάδα, στην Ελλάδα της κρίσης ο Λευκάδιος μπορεί να δώσει μαθήματα, πρότυπα και λύσεις. Ο κόσμος του δεν είναι ο εξωτισμός και το μυστήριο της Άπω Ανατολής. Είναι ένας κόσμος πανανθρώπινων αξιών που κατέγραψε ένας οικουμενικός άνθρωπος με ήθος, ενσυναίσθηση και ευρύτατο πνεύμα. Ο σύγχρονος άνθρωπος μόνον όφελος μπορεί να έχει αγκαλιάζοντας το έργο του Λευκάδιου Χερν.

Συνέντευξη στην ΕΡΤ Βόλου

Γνώρισα τη δημοσιογράφο Βίκυ Καποτά τον Νοέμβριο του 2016, όταν είχα πάει στον Βόλο προσκεκλημένη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και της καθηγήτριας Τασούλας Τσιλιμένη για να κάνω μία ομιλία στους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Δώσαμε τότε συνέντευξη στην ΕΡΤ Βόλου. Η Βίκυ Καποτά ενδιαφέρθηκε για τις άλλες δραστηριότητές μου, τον Λευκάδιο Χερν και την Ιζόλα, και ανανεώσαμε την επαφή μας για μια συνέντευξη στις αρχές της καινούργιας χρονιάς.

Στις 19 Ιανουαρίου από τους 100.7 και 101.2 στα FM και από τους 1485 στα ΑΜ αλλά και από το http://webradio.ert.gr/volos/ μεταδόθηκε η ζωντανή συνέντευξη για την Τέτη, τον Λευκάδιο, την Ιζόλα και τα πάντα όλα!

Αυτό είναι το σκίτσο που είχα αναρτήσει το fb λίγα λεπτά πριν αρχίσει η εκπομπή. Ήμουν λίγο κρυωμένη εκείνες τις μέρες, αλλά ένα ζεστό με μέλι βοήθησε και όλα πήγαν εξαιρετικά καλά.

Αν θέλετε ν' ακούσετε την εκπομπή, δεν έχετε παρά να πατήσετε ένα 

ΚΛΙΚ

Συνέντευξη στον Δημήτρη Μαγριπλή

Μέρα συνεντεύξεων η Πέμπτη 19 Ιανουαρίου. Πρωί πρωί αναρτήθηκε στο Tempo24 η συνέντευξή μου στον Δημήτρη Μαγριπλή. 

Ο Δημήτρης Μαγριπλής είναι ένας πολύ καλός συγγραφέας και μας ενώνει η κοινή μας δουλειά στον Ιπτάμενο και Ανεξέλεγκτο που δημιούργησε την αμοιβαία εκτίμηση σαν βάση της φιλίας μας. 

Από τον Ιπτάμενο και Ανεξέλεγκτο

Μπορείτε να δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το αποτέλεσμα της πρώτης συνεργασίας μας.

Στη συζήτησή μας είχε σημαντική θέση ο Λευκάδιος Χερν και η μεταφραστική μου εργασία. Είναι σημαντικό ότι ο Λευκάδιος κερδίζει ολοένα και περισσότερους αναγνώστες στην Ελλάδα. Άλλο τόσο σημαντικό είναι ότι αυτό συμβαίνει σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη για τον τόπο μας.

Μαγριπλής: Μνηµόνια, προσφυγική κρίση, χρεοκοπία… αιτίες για δηµιουργία ή αδιέξοδο σε όλα τα επίπεδα;

Σώλου: Έχω πάντα στον νου µου τον Λευκάδιο Χερν, έναν άνθρωπο που είχε όλα τα στοιχεία να περιθωριοποιηθεί, αλλά που η ψυχική του δύναµη και το όραµά του στάθηκαν δυνατότερα από τις τραγικές ανατροπές που του επιφύλαξε η ζωή. Ορφανός ενώ είχε και τους δύο γονείς του, από τα πλούτη πέρασε στην εξαθλίωση, σηµαδεύτηκε εµφανισιακά και άλλα πολλά. Κι αυτά έγιναν δηµιουργικότητα, ευαισθησία, βάθος σκέψης.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης

Ο Δημήτρης Μαγριπλής συνομιλεί με τη σκιτσογράφο Τέτη Σώλου

Αφιέρωμα στον Λευκάδιο Χερν στο Φεστιβάλ Λόγου και Τέχνης

Πρόσκληση για το αφιέρωμα στον Λευκάδιο Χερν

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού «Ελλάδα-Σχήμα και Χρώμα» που γίνεται στην Ολυμπιακή Πινακοθήκη Αμαρουσίου πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 12 Μαΐου αφιέρωμα στον παγκόσμιο διανοητή και μεγάλο συγγραφέα της Ιαπωνίας, Λευκάδιο Χερν.

Ομιλήτριες ήταν η Ντίνα Αναστασιάδου, γλύπτρια και ζωγράφος sumi, η Ζωή Σαβίνα, λογοτέχνης και ποιήτρια κι εγώ, η Τέτη Σώλου, σκιτσογράφος και συγγραφέας.

Τη βραδιά τίμησαν με την παρουσία τους εκλεκτοί φίλοι και ανάμεσά τους ο κ. Δημήτριος Λούκας, πρόεδρος της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος, η κ. Φουμίκο Γιαναγκίντα, διερμηνέας και σύμβουλος στην Πρεσβεία της Ιαπωνίας, ο γλύπτης κ. Ευάγγελος Μουστάκας, και βέβαια ο κ. Τάκης Ευσταθίου, ο άνθρωπος που έφερε τον Λευκάδιο Χερν στην Ελλάδα.

Σπάνιες εκδόσεις έργων του Χερν από τη συλλογή Τάκη Ευσταθίου.

Ο Τάκης Ευσταθίου κόσμησε το τραπέζι των ομιλητριών με σπάνιες εκδόσεις έργων του Λευκάδιου που ανήκουν στη συλλογή του. 

Ντίνα Αναστασιάδου

Η Ντίνα Αναστασιάδου μίλησε για τη μυθιστορηματική ζωή του Λευκάδιου Χερν και την οδύσσειά του από τη Λευκάδα ώς την Ιαπωνία προβάλλοντας συγχρόνως φωτογραφικό υλικό. 

Τέτη Σώλου

Στη συνέχεια μίλησα εγώ για τη μικρή οδύσσεια της μετάφρασης, επιμέλειας και έκδοσης των έργων του Λευκάδιου στην ελληνική γλώσσα. 

Τα τρία βιβλία του Λευκάδιου Χερν που κυκλοφορούν στα ελληνικά.

Είχα την ευκαιρία να μιλήσω αρκετές φορές για τη ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χερν και να κάνω την παρουσίαση των πρακτικών του Ελληνοϊαπωνικού Συμποσίου που έγινε στη Λευκάδα. Ήταν η πρώτη φορά που μίλησα για τη μετάφραση και την επιμέλεια που είχα την τιμή να κάνω στα έργα του κι ευχαριστώ τη διοργάνωση γι' αυτό.

Ζωή Σαβίνα

Η Ζωή Σαβίνα απήγγειλε χαϊκού αφιερωμένα στον Λευκάδιο Χερν και στον Σπύρο Λούη και παρουσίασε δύο εγκαταστάσεις: η μία αφιερωμένη στο Σπύρο Λούη, με μπάνερ, κολάζ και χαϊκού, και η άλλη, το «Δέντρο που τρέχει», εμπνευσμένο από την Ιαπωνία, σελίδες με χαϊκού και πεταλούδες.

Απονομή στην κ. Φουμικό Γιαναγκίντα.

Η κ. Φουμίκο Γιαναγκίντα δέχτηκε από τον πρόεδρο της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος τιμητική διάκριση για την προσφορά της. Είναι ερευνήτρια της ελληνικής γλώσσας, γνωρίζει άπταιστα ελληνικά και εργάζεται ως διερμηνέας και σύμβουλος στην Πρεσβεία της Ιαπωνίας.

Απονομή στον κ. Τάκη Ευσταθίου.

Ο κ. Τάκης Ευσταθίου δέχτηκε την τιμητική διάκριση που πρόσφερε ο πρόεδρος κ. Λούκας εκ μέρους της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος. 

Πολύ περήφανη κρατώντας τον έπαινο της ΕΔΣΤΕ.

Στη συνέχεια η ΕΔΣΤΕ τίμησε τις τρεις ομιλήτριες απονέμοντας έπαινο για τη συμμετοχή μας στο Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού.

Ζωή Σαβίνα, Τέτη Σώλου, Μαρία Πετροχείλου, Δημήτριος Λούκας και Τάκης Ευσταθίου.

Ανάμεσα στους εκλεκτούς φίλους που τίμησαν με την παρουσία τους το αφιέρωμα στον Λευκάδιο Χερν ήταν και η Μαρία Πετροχείλου, η επιμελήτρια του μουσείου προς τιμήν της Ρόζας Κασσιμάτη στα Κύθηρα. Με χαρά μαθαίνουμε πως στα Κύθηρα, όπου βρίσκεται το πατρικό της μητέρας του Λευκάδιου, ξεκινούν δραστηριότητες πολιτισμού και μνήμης. Ήδη έγινε η αρχή με την παρουσία του ζεύγους Κοϊζούμι, του Ιάπωνα και Ιρλανδού πρέσβη και άλλων φίλων του Λευκάδιου.

Βιβλία από τη συλλογή Τάκη Ευσταθίου.

Οι νέες εκδόσεις των έργων του Λευκάδιου δίπλα στις παλιές.

Η Μάγδα Καραγιαννιώτου-Μυστικού
είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια του αφιερώματος.

Με φόντο μερικά από τα εικαστικά της έκθεσης Ελλήνων καλλιτεχνών που γίνεται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Λόγου και Τέχνης. Αριστερά ο εμπνευστής και διοργανωτής κ. Βασίλης Λάππας.

Καινούργιο βιβλίο για τον Λευκάδιο Χερν

Κυκλοφόρησαν σε τόμο από τις εκδόσεις Γρηγόρη τα πρακτικά του Συνεδρίου που έγινε στη Λευκάδα τον Μάιο του 2014, με τίτλο «Λευκάδιος Χερν - Ένα διαπολιτισμικό ταξίδι στη ζωή και στο πνεύμα του». Το βιβλίο, εκτός από τις εισηγήσεις του Συνεδρίου, περιλαμβάνει και τις βραβευμένες εργασίες του Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού με θέμα τον συγγραφέα. Αποτελεί σημαντική συλλογή από κείμενα ερευνητών της ζωής και του έργου του Λευκάδιου. Ανάμεσά τους βρίσκεται και η δική μου εισήγησή με θέμα τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του μεγάλου συγγραφέα.

Η επιστημονική επιμέλεια του βιβλίου είναι της Παρασκευής Κοψιδά-Βρεττού, στην οποία οφείλεται τόσο η διοργάνωση του Συνεδρίου όσο και του Μαθητικού Διαγωνισμού.

Για περισσότερες πληροφορίες από τα «Λευκαδίτικα Νέα»

ΚΛΙΚ

Συνέδριο στη Λευκάδα, Μάιος 2014

ΚΛΙΚ

Βραδιά για τον Λευκάδιο Χερν στο Φίλιον

Η χρονιά ξεκίνησε με τον Λευκάδιο Χερν, σε μία παρουσίαση που έκανα στο Φίλιον στις 4 Ιανουαρίου. Ήταν μια όμορφη και ζεστή βραδιά σε ευχάριστο περιβάλλον που την ομόρφυναν εκλεκτοί φίλοι του Λευκάδιου που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Παραθέτω το άρθρο που έγραψε ο Μίμης Κούρτης στα «Λευκαδίτικα Νέα» για τη χτεσινή βραδιά:
Στο ζεστό περιβάλλον του Καφέ Φίλιον στο Κολωνάκι πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση για τη ζωή και το έργο του σπουδαίου οικουμενικού ποιητή, του δικού μας Λευκάδιου Χέρν.
Την βραδιά προλόγισε η δρ. Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού που σκιαγράφησε παραστατικά το έργο του μεγάλου ποιητή.
Η σκιτσογράφος, συγγραφέας και μεταφράστρια του Χερν πήρε το λόγο και μας συνεπήρε, για μια ακόμα φορά, σε ενα γλυκό ταξίδι ονειρικό.Ένα ταξίδι που μόνο η Τέτη Σώλου μπορε να μας ταξιδέψει. Σε κάθε σταθμό μια απίστευτη ξενάγηση στον απίθανο κόσμο του Λευκάδιου Χέρν από τη γυναίκα που έδωσε φωνή στο έργο του και εικόνα στον ψυχισμό του.
Η ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς ήρθε από τη Ζωή Νικητάκη που έκανε αφήγηση με τη συνοδεία μικρών και παράξενων μουσικών οργάνων. Μια ερμηνεία πρωτότυπη και εντυπωσιακή.
Η φίλη του Λευκάδιου κα Ιωάννα Καρατζαφέρη έκανε μικρή παρέμβαση με τον γνωστό χιουμοριστικό της τρόπο.
Ο μεγάλος απόντας της βραδιάς Τάκης Ευσταθίου κάθε άλλο παρά απών ήταν. Ακούστηκε τόσες φορές το ονομά του, που έμοιαζε να είναι δίπλα μας.
Ο Γιάννης Κατωμερής με την κάμερα και τον καταπληκτικό φακό του κάλυψε για μια ακόμα φορά την εκδήλωση.
Η Τέτη Σώλου στο τέλος της βραδιάς πρόσφερε στους φίλους του Λευκάδιου Χέρν Αγιορείτικο... σάκε.
Ευχαριστούμε τους συντελεστές για την όμορφη βραδιά.

Ο οργανωτής της βραδιάς Θέμης Ροδαμίτης.

Η Δρ. Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού προλόγισε την εκδήλωση.

Μιλώντας για τη ζωή και την προσωπικότητα του Λευκάδιου Χερν.

Η Ζωή Νικητάκη αφηγήθηκε με συνοδεία μουσικών οργάνων.

Η Ιωάννα Καρατζαφέρη συμπλήρωσε τη βραδιά με πληροφορίες

για τις πόλεις της Αμερικής όπου έζησε ο Λευκάδιος.

Οι φίλοι στο γιορτινά στολισμένο Φίλιον.

Παράξενα μουσικά όργανα από διάφορα μέρη του κόσμου.

Ο Λευκάδιος Χερν βρήκε ομοιότητες ανάμεσα στους δύο πανάρχαιους πολιτισμούς, τον ελληνικό και τον ιαπωνικό. Το ευγενικό κι ελεύθερο πνεύμα του, που ένωσε την Ανατολή και τη Δύση, είναι ζωντανό και δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους, φιλίες και συνεργασίες που χαρακτηρίζονται από ανιδιοτέλεια. Χαίρομαι που κάνω αυτή τη διαπίστωση και ευχαριστώ τους φίλους που διακριτικά και σταθερά τη δικαιώνουν.

Κάνω μια ευχή για τον καινούργιο χρόνο: να αντλήσουμε από τη ζωή, την προσωπικότητα και έργο του Λευκάδιου τις πανανθρώπινες αξίες που είναι θεμέλιο για τον άνθρωπο και την ευτυχισμένη ζωή.

Οι φωτογραφίες είναι του Γιάννης Κατωμερή, που βιντεοσκόπησε την εκδήλωση. Τον ευχαριστώ που μου παραχώρησε την άδεια χρήσης τους.


Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα και να δείτε πολλές φωτογραφίες στα «Λευκαδίτικα Νέα»
ΚΛΙΚ

Με τον Λευκάδιο στο Φίλιον-πρόσκληση

Φίλοι, ραντεβού στο Φίλιον!

Η χρονιά αρχίζει με Λευκάδιο Χερν. Τη Δευτέρα 4/1, μεθαύριο δηλαδή, η βραδιά στο Φίλιον θα είναι αφιερωμένη στον Λευκάδιο Χερν.

Αρχίζουμε στις 8.30. Εγώ θα κάνω παρουσίαση της ζωής και του έργου του μεγάλου συγγραφέα και η Ζωή Νικητάκη θα κάνει αφήγηση με συνοδεία μουσικών οργάνων. Αυτά σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Εκτός προγράμματος όμως υπάρχει μία σπουδαία έκπληξη. Βρίσκεται στην Αθήνα η δρ. Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού που έχει ασχοληθεί πολύ και σε βάθος με τον μεγάλο συγγραφέα. Έχει γράψει το βιβλίο «Η λαογραφία της στοργής» και το 2014 διοργάνωσε Συνέδριο στη Λευκάδα και Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό. Την ευχαριστώ που δέχτηκε την πρόσκλησή μου να μας τιμήσει με την παρουσία της και να προλογίσει την εκδήλωση.

Τη Δευτέρα 4/1 στις 8.30 το βράδυ σας περιμένουμε στο «Φίλιον», Σκουφά 34, στο Κολωνάκι.

Ομιλία για τον Λευκάδιο Χερν στο πλαίσιο της έκθεσής μου «Δυο χρόνια Ιζόλα»

Ευχαριστώ όλους τους φίλους που τίμησαν με την παρουσία τους την παρουσίαση «Η ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χερν-Η οδύσσεια ενός ελεύθερου πνεύματος».

Σας μεταφέρω την εμπειρία της χτεσινής βραδιάς με ένα απόσπασμα από το σχόλιο που έγραψε ο φίλος Τρύφων Ευαγγελίδης Tryphon Evangelidis:

«Εξαιρετική εμπειρία. Μια πληρέστατη παρουσίαση, θαυμάσια δομημένη και συνδυασμένη με αξιόλογη φωτογραφική τεκμηρίωση, του Λευκάδιου Χερν, αυτής της παγκόσμιας εμβέλειας μορφής, από τη μοναδική Τέτη μας. Ήξερα κάποια πράγματα γι' αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο, που η διαδρομή του, με όσες έννοιες σηματοδοτεί αυτή η λέξη, μου έφερε στον νου τον Οδυσσέα, γιατί κι αυτός "πολλών ανθρώπων ίδεν άστεα και νόον έγνω, πολλά δ' ο γ' εν πόντω πάθεν άλγεα ον κατά θυμόν" (Οδύσσεια, α΄, 3-4). Κι όταν τέλειωσε η παρουσίαση, είχα μάθει πάρα πολλά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα, που σκοπεύω να εμπλουτίσω διαβάζοντας τα δυο από τα τρία βιβλία του που έχει μεταφράσει η φίλη μας: Το "Κόττο" που αγόρασα και το "Ιαπωνικό μωσαϊκό" που μου χάρισε εκείνη με μια θερμή αφιέρωση. Σημαντική ήταν και η συμβολή του Ηλία Ταμπακέα που επιμελήθηκε το φωτογραφικό μέρος της παρουσίασης».

Η ταινία «Καϊντάν» στην Αθήνα

Η αφίσα της προβολής της ταινίας στο Cinemarian στις 14 Φεβρουαρίου 2015

Κάποιοι γιόρτασαν τη βραδιά του αγίου Βαλεντίνου με καρδούλες, ενώ κάποιοι άλλοι με γιαπωνέζικα φαντάσματα. Εγώ ήμουν με το μέρος των φαντασμάτων! 

Η αφίσα της ταινίας, 1964.

Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στο Cinemarian προβλήθηκε η ταινία «Καϊντάν» σε σκηνοθεσία του Μασάκι Κομπαγιάσι. Ήταν η πρώτη φορά την που είδα σε μεγάλη οθόνη με ελληνικούς υπότιτλους. Ένα αριστούργημα! Ο τρόμος από τις απόκοσμες εμφανίσεις γίνεται ποίημα ονειρικό και βαθυστόχαστο. 

Ήμουν προσκεκλημένη ως μεταφράστρια των έργων του Λευκάδιου Χερν για να προλογίσω την ταινία.

Μπροστά στο έργο μου «Πορτρέτο του Λευκάδιου Χερν»

Το φουαγιέ του Cinemarian (δεν είναι πια φουαγιέ, μια και δεν επιτρέπεται το κάπνισμα) στολίστηκε με το έργο μου «Πορτρέτο του Λευκάδιου Χερν» που δεν χόρταινα να το βλέπω σε μεγάλη διάσταση. Είναι το πρώτο από μια σειρά έργων που δουλεύω αυτή την εποχή εμπνευσμένα από τη ζωή του Λευκάδιου.

Τη βραδιά τίμησαν με την παρουσία τους εκλεκτοί φίλοι του έργου του Λευκάδιου από τον χώρο της τέχνης και των γραμμάτων. Ο Τάκης Ευσταθίου, ο άνθρωπος που έφερε τον Λευκάδιο Χερν στην Ελλάδα, ο καθηγητής Δημήτριος Βασιλειάδης, που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο Διεθνές Συμπόσιο το καλοκαίρι του 2014 στη Λευκάδα να αναπτύσσει το θέμα «Λευκάδιος Χερν και βουδισμός», ο σπουδαίος ζωγράφος Κωνσταντίνος Ξενάκης, ο ιστορικός τέχνης Μεγακλής Ρογκάκος, ο Κωνσταντίνος Βωβός, ο Γιάννης Κατωμερής.

Με τον μεγάλο ζωγράφο Κωνσταντίνο Ξενάκη

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον διοργανωτή του Ιαπωνικού Κινηματογραφικού Μωσαϊκού Ιωάννη Παρασκευόπουλο, που είναι θαυμαστής του μεγάλου ιαπωνικού πολιτισμού, καθώς και όλους τους φίλους που διάλεξαν να περάσουν αυτή τη βραδιά τιμώντας τον Λευκάδιο Χερν. 

Ευχαριστώ, αγαπητοί φίλοι, η παρουσία σας ήταν τιμή και χαρά.

Σκηνή από την ταινία «Καϊντάν», από την ιστορία της Γιούκι Οννά.
Ένας έρωτας γεννιέται...

Ευχαριστώ επίσης την Όλγα Κολισόγλου, άνθρωπο της τέχνης του κινηματογράφου, που με εφοδίασε με πολλές πληροφορίες για την ταινία.