Η ταινία «Καϊντάν» στην Αθήνα

Η αφίσα της προβολής της ταινίας στο Cinemarian στις 14 Φεβρουαρίου 2015

Κάποιοι γιόρτασαν τη βραδιά του αγίου Βαλεντίνου με καρδούλες, ενώ κάποιοι άλλοι με γιαπωνέζικα φαντάσματα. Εγώ ήμουν με το μέρος των φαντασμάτων! 

Η αφίσα της ταινίας, 1964.

Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στο Cinemarian προβλήθηκε η ταινία «Καϊντάν» σε σκηνοθεσία του Μασάκι Κομπαγιάσι. Ήταν η πρώτη φορά την που είδα σε μεγάλη οθόνη με ελληνικούς υπότιτλους. Ένα αριστούργημα! Ο τρόμος από τις απόκοσμες εμφανίσεις γίνεται ποίημα ονειρικό και βαθυστόχαστο. 

Ήμουν προσκεκλημένη ως μεταφράστρια των έργων του Λευκάδιου Χερν για να προλογίσω την ταινία.

Μπροστά στο έργο μου «Πορτρέτο του Λευκάδιου Χερν»

Το φουαγιέ του Cinemarian (δεν είναι πια φουαγιέ, μια και δεν επιτρέπεται το κάπνισμα) στολίστηκε με το έργο μου «Πορτρέτο του Λευκάδιου Χερν» που δεν χόρταινα να το βλέπω σε μεγάλη διάσταση. Είναι το πρώτο από μια σειρά έργων που δουλεύω αυτή την εποχή εμπνευσμένα από τη ζωή του Λευκάδιου.

Τη βραδιά τίμησαν με την παρουσία τους εκλεκτοί φίλοι του έργου του Λευκάδιου από τον χώρο της τέχνης και των γραμμάτων. Ο Τάκης Ευσταθίου, ο άνθρωπος που έφερε τον Λευκάδιο Χερν στην Ελλάδα, ο καθηγητής Δημήτριος Βασιλειάδης, που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο Διεθνές Συμπόσιο το καλοκαίρι του 2014 στη Λευκάδα να αναπτύσσει το θέμα «Λευκάδιος Χερν και βουδισμός», ο σπουδαίος ζωγράφος Κωνσταντίνος Ξενάκης, ο ιστορικός τέχνης Μεγακλής Ρογκάκος, ο Κωνσταντίνος Βωβός, ο Γιάννης Κατωμερής.

Με τον μεγάλο ζωγράφο Κωνσταντίνο Ξενάκη

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον διοργανωτή του Ιαπωνικού Κινηματογραφικού Μωσαϊκού Ιωάννη Παρασκευόπουλο, που είναι θαυμαστής του μεγάλου ιαπωνικού πολιτισμού, καθώς και όλους τους φίλους που διάλεξαν να περάσουν αυτή τη βραδιά τιμώντας τον Λευκάδιο Χερν. 

Ευχαριστώ, αγαπητοί φίλοι, η παρουσία σας ήταν τιμή και χαρά.

Σκηνή από την ταινία «Καϊντάν», από την ιστορία της Γιούκι Οννά.
Ένας έρωτας γεννιέται...

Ευχαριστώ επίσης την Όλγα Κολισόγλου, άνθρωπο της τέχνης του κινηματογράφου, που με εφοδίασε με πολλές πληροφορίες για την ταινία.

Θεόδωρος Στάμος

Ο μεγάλος Λευκαδίτης ζωγράφος Θεόδωρος Στάμος αγαπούσε πολύ τον Λευκάδιο Χερν και ήταν αυτός που έκανε γνωστό τον μεγάλο συγγραφέα σε κύκλους της Νέας Υόρκης. Η γνωριμία του με τον γκαλερίστα Τάκη Ευσταθίου ήταν μια ευτυχής συγκυρία. Οι δύο άντρες ενώθηκαν με δεσμούς συνεργασίας και φιλίας που κράτησαν μέχρι τον θάνατο του ζωγράφου το 1997.

Ο Θεόδωρος Στάμος με τον Τάκη Ευσταθίου,
στην γκαλερί του τελευταίου Ericson Gallery, Νέα Υόρκη 1979

Ο Τάκης Ευσταθίου έγινε σύμβουλος του Θεόδωρου Στάμου και ο Θεόδωρος Στάμος γνώρισε στον Τάκη Ευσταθίου τον Λευκάδιο Χερν, τον συγγραφέα που το πατρικό του σπίτι βρισκόταν στη Λευκάδα στην ίδια γειτονιά με το δικό του, και που είχε στενούς δεσμούς με την Ιαπωνία. Ο Τάκης Ευσταθίου άρχισε να ασχολείται με τον Χερν, να διαβάζει βιβλία του και λίγα χρόνια μετά ταξίδεψε στη Λευκάδα και αντίκρυσε το άγαλμα του συγγραφέα στο Μποσκέτο, στον κήπο των ποιητών.

Η αγάπη και το ακούραστο ενδιαφέρον του Τάκη Ευσταθίου έχουν δημιουργήσει τη μεγαλύτερη συλλογή έργων του Χερν, πρώτων εκδόσεων, σπάνιων βιβλίων και ιαπωνικών συλλεκτικών αντικειμένων. Η συλλογή του θα δωριστεί το καλοκαίρι στο Μουσείο Λευκάδιου Χερν που θα ιδρυθεί το καλοκαίρι στη Λευκάδα, με την ευκαιρία του Ελληνο-Ιαπωνικού Συμποσίου που θα γίνει εκεί στις 5 και 6 Ιουλίου. Το μουσείο αυτό θα είναι το πρώτο μουσείο προς τιμήν του μεγάλου συγγραφέα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Οι δύο ζωγράφοι, Θεόδωρος Στάμος και Σωτήρης Θεριανός, με  την ιστορικό και κριτικό τέχνης Barbara Cavalierie, τον Νοέμβριο του 1989 στη Νέα Υόρκη.

Ένα γράμμα του Θεόδωρου Στάμου στον Σωτήρη Θεριανό

Η ζωή και ο θάνατος είναι σίγουρα τα πιο εκπληκτικά πράγματα για τα οποία είμαστε βέβαιοι. Μέσα σ' αυτές τις δυο δυνάμεις υπάρχουν ανθρώπινα όντα που δουλεύουν πάνω σε ποικίλα σχέδια για να προεκτείνουν τη ζωή και να εμποδίσουν το θάνατο. Τότε υπάρχουν οι δημιουργοί, που με το έργο τους δείχνουν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο και τις δύο πλευρές «κι ακόμη περισσότερο αυτά που δεν φαίνονται».

Γι’ αυτό και η αμεσότητα των πινάκων του Σωτήρη Θεριανού είναι αυτή ενός τέτοιου δημιουργού. Αυτοί οι πίνακες «tachist» σε εκτέλεση, περιλαμβάνουν όλες τις μορφές των φαινομένων - ζωή, βλάστηση, ανάπτυξη, κατακλυσμούς, ήλιο - και βέβαια τον κάτω κόσμο της Περσεφόνης και της Δήμητρας.

Δεν είναι εύκολοι πίνακες για να αφομοιωθούν αμέσως. Απαιτούν από το θεατή ταπεινοφροσύνη και όχι προσωπικό ανταγωνισμό και εγωισμό. Θα πρέπει να φυλαχτούν σαν ένα σπάνιο κρασί.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΑΜΟΣ

Λευκάδα, Σεπτέμβριος 29/1984

Η πρώτη φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο του Τάκη Ευσταθίου, που είχε την καλοσύνη να μου παραχωρήσει την άδεια να τη χρησιμοποιήσω.
Η δεύτερη φωτογραφία και το γράμμα προέρχονται από το αρχείο του Σωτήρη Θεριανού, που είχε την καλοσύνη να μου παραχωρήσει την άδεια να τα χρησιμοποιήσω.
The first photo belings to Takis Efstathiou personal archive and he was kind enough to let me use it.
The second photo and the letter belong to Sotiris Therianos personal archive and he was kind enough to let me use them.